Δευτέρα, 31 Μαρτίου 2008

Η ΠαρεαΤηςΚαλημέρας στο Δελτα Αξιου.

Ένα Σαββατοκύριακο γεμάτο.
Θα ξεκινήσω από τη δεύτερη μέρα του, την Κυριακή, για το Σάββατο θα σας γράψω μετά.

Η Καλημέρα φεύγει από την πόλη. Προορισμός, το Δέλτα του Αξιού-Λουδία-Αλιάκμονα. Και τι μέρα! Ακριβώς εκείνη που αλλάζει η ώρα, μπαινουμε στην ανοιξιάτικη ώρα και ανησυχώ ότι στο ραντεβού μας στις 10.30 θαγίνει μπέρδεμα μεγάλο, με την καινούρια ώρα θα έρθουν ή με την παλιά; Όταν έφτασα με τη Σαββίνα στο σημείο όπου θα συναντιόμασταν, στην Πολυτεχνείου στο ύψος του πολυόροφου πάρκινγκ, ήταν σχεδόν όλοι εκεί. "Άντε, λίγο ακόμη και θα ξεκινούσαμε μόνοι", μου λέει χαμογελώντας η Ντίνα δείχνοντας μου το ρολόι της. Εμ, όλη τη βδομάδα έλεγα μην αργήσετε και τώρα σου λέει εσύ γιατί δεν ήσουν πιο νωρίς. "Ειμαστε πολλοί" σκέφτομαι, κοιτάζω γύρω, κάποιους τους γνωρίζω από άλλες δράσεις και εξορμήσεις μας, η αλήθεια είναι τους περισσότερους όχι, αρχίζω όμως στα επόμενα λεπτά να αποκτούν πρόσωπο τα ονόματα στα mail και τα sms, ωραίες συναντήσεις, ωραίες γνωριμίες κι από κοντά.
Σε λίγα λεπτά έρχονται και οι υπόλοιποι, έχω στο νου μου ποιοι δεν έχουν αυτοκίνητο, αμέσως βολεύεται το θέμα -θυμάσαι Μαρία τι ελεγες στο μήνυμά σου όταν σκεφτόμουν αν θα μπορούσαμε να τολμήσουμε αυτήν την εκδρομή;- ρωτάω αν έχει έρθει η Τούλα, που ξέρω ότι δεν θα είχε αυτοκίνητο, δεν την βρίσκω, έμαθα στην εκπομπή τη Δευτέρα το πρωί τι έγινε, αχ αυτή η αλλαγή ώρας την μπέρδεψε!
Τώρα πρέπει να συντονιστούμε, πώς θα πάμε;
Στον ΤΟΕΒ, στην Χαλάστρα , μας περιμένει ήδη το άλλο γκρουπ, ανάμεσά τους και ο Σάββας Βασιλειάδης, ο ξεναγός μας από τον Φορέα Διαχείρισης Δέλτα Αξιού Λουδία Αλιάκμονα , εξαιρετικός, θα τα πούμε κι αργότερα.


Μην εμπιστευτείς ποτέ να σου δείξει το δρόμο -τουλάχιστον στην Εθνική Οδό- άνθρωπος που δεν οδηγεί, αυτό έχω να σου πω. Ξεκινήσαμε όλοι μαζί. Όλοι έφτασαν στον ΤΟΕΒ. Ποιοι χάθηκαν και πέρασαν τα διόδια Μαλγάρων; Τέσσερα αυτοκίνητα τα οποία "οδηγούσε" το αυτοκίνητο στο οποίο επέβαινε και η έχουσα δίπλωμα, χωρίς καμία όμως οδηγηγική εμπειρία, Αναστασία, εγώ η άσχετη, βεβαίως. Και ο Χρήστος, που οδηγούσε είναι ευγενικός, δεν θα το πει, αλλά σιγά μην έφταιγε αυτός, άλλη είναι η αιτία - νόμιζα ότι σίγουρα θα την καταλάβαινα την κατάλληλη πινακίδα, αμ δε. Χαθήκαμε - βρε που'ναι οι άλλοι, πού 'ναι οι αλλοι- τηλεφωνήσαμε στον Σάββα- εκτός από ξεναγός ήταν και οδηγός μας, νάναι καλά, στο δρόμο, μας δίνει οδηγίες, και μέσω Μαλγάρων φτάνουμε στη Χαλάστρα. Από αυτήν την παράκαμψη δεν έχω φωτογραφία, τη μηχανή θα έβγαζα τέτοια ώρα;

Συναντιόμαστε λοιπόν στη Χαλάστρα. Ο Σάββας, βλέπει ότι είμαστε μαι ομάδα ανομοιογενής, παιδιά, μεγάλοι, ανακατα, δεν πτοείται, εννοείται, και μας εξηγεί τα βασικά για την περιοχή. Ακούει ερωτήσεις, απαντάει, μας λέει πράγματα που οι περισσότεροι ακούμε για πρώτη φορά. Φορτώνει τηλεσκόπια, πολλοί έχουν μαζί τους και κυάλια το διαπιστώνω μετά αυτό, και ξεκινάμε...

...για την πρώτη μας στάση, στις μυδοκαλλιέργειες.




(Στέργιο, αυτή εδώ ήταν ή κάνω λάθος;)

...και μια φωτογραφία απο το αυτοκίνητο της Άννας:
Στάση δεύτερη,πρώτη παρατήρηση πουλιών. Ακούμε τον Σάββα να μας εξηγεί πράγματα για τα πουλιά και το πέταγμά τους, για τα ρεύματα αέρα που ακολουθούν, για το πώς, αναμεσα σε άλλα, βλέπουν την Ελλάδα από ψηλά. Όσο μας εξηγεί γιατί είμαστε πέρασμα πουλιών που μεταναστεύουν, σκέφτομαι τι καλά που θα ήταν να τα μαθαίναμε αυτά στο σχολείο. Φορτωθήκαμε και φορτώνονται και τα παιδιά μας τόσες άχρηστες γνώσεις και μαθήματα τέτοια κανείς ποτέ δε σκέφτηκε να βάλει στο σχολικό πρόγραμμα; Τα πετούμενα που βλέπουμε κάθε χρόνο να στροβιλίζονται στον αέρα, να πετάνε με σχηματισμούς από τον έναν τόπο στον άλλο γιατί να μην τα δω με άλλο μάτι ξέροντας και πέντε πράγματα παραπανω; Στο κάτω - κάτω η γη είναι το σπίτι μας, όλων των ειδών του ζωικού και φυτικού βασιλείου, αν λοιπόν αυτός ο πλανήτης είναι η πατρίδα μας υπάρχει πολυτιμότερο μάθημα από αυτό της πατριδογνωσίας για τον καθένα μας;

(Το Δέλτα, του οποίου ενα μικρό μόνο κομμάτι προλαβαίνουμε να δούμε σήμερα, έχει σπάνια χλωρίδα και πανίδα, εξ ου και η προστασία του από την Κοινοτική και Ελληνική νομοθεσία. Οι ελληναράδες όμως το κάναμε πάλι το θαύμα μας, σε αυτην την περιοχή βλέπεις πεταμένα πλαστικά, σκουπίδια, βρωμιά. Μην αφήσουμε τίποτα χωρίς την γνήσια ελληνική βρωμιάρικη σφραγίδα. Ναι, έχεις δίκηο, η περιοχή αντιμετωπίζει κι άλλα σοβαρά προβλήματα ρύπανσης, στα σκουπίδια στέκομαι; Μα, αυτό τουλάχιστον είναι αποκλειστικά στο χέρι μας, στην αγωγή και τη συνείδησή μας. Και όταν προστατεύεις εσύ κάτι, τότε με αληθινή θέρμη διεκδικείς και απαιτείς να το προστατεύσουν και οι άλλοι, είτε είναι κράτη, είτε βιομηχανίες)

Στάση τρίτη στο Καλοχώρι πλέον. Κι εδώ παρατήρηση με τα τηλεσκόπια, μικροί και μεγάλοι ενθουσιαζόμαστε. Τα παιδιά αυτής της παρέας, εδώ θα το πω αυτό, είναι καταπληκτικά. Μια φωνή δεν ακούστηκε "μην το κάνεις αυτό!", "πρόσεχε!" και τέτοια. Παιζουν, κοιτάζουν, γνωρίζονται μεταξύ τους, μαζεύουν πέτρες, εντυπωσιάζονται με αυτές τις συνηθισμένες που έχουν όμως μαρμαρυγή, μιλάνε σχεδόν συνέχεια, απίστευτα. Και μένω έκπληκτοι με τους εφήβους της παρέας. Ζόρικη ηλικία, βαριέσαι, πλήττεις κι αντιδράς με το παραμικρό. Κι όμως τόση ώρα και δε γκρίνιαξε κανείς.






Στάση τελευταία - αφού αποχαιρετήσαμε τους μισούς της παρέας που έπρεπε να φύγουν-στην ταβέρνα όπου μας είχαν κλείσει τραπέζι η Περσεφόνη και η γυναικοπαρέα από την Χαλάστρα-Σίνδο. Η Περσεφόνη τα είχε φροντίσει όλα, είχε φροντίσει να υπάρχει ακόμα και μια πινακίδα με τον λογότυπο του 958 , και κλείσαμε τη συνάντηση με ψαρομεζέδες, τσίπουρο, ειδική παραγγελία γλυκού για το τέλος, και εννοείται πολλή κουβέντα.


αυτή εδώ πάνω ήταν η πιο γλυκιά παρέα και μην τους βλέπετε εδώ σοβαρές - σοβαρούς, έκαναν παιχνίδια απίστευτα, εδώ είναι απλώς σε φάση ανεφοδιασμού
(πού να δείτε τις φωτογραφίες που τράβηξαν η Πασχαλίνα και η Ειρήνη!)

Ήταν μια ωραία Κυριακή. Και τώρα ξέρουμε ότι μπορούμε να το κάνουμε κι αυτό, να βγούμε έξω από την πόλη, ή και να βρεθούμε κι από διαφορετικές πόλεις, όπως ο Νίκος και η γυναίκα του που ήρθαν από την Αλεξανδρούπολη, η Ελένη και ο Αστέρης από τον Πολύγυρο, και να γνωρίσουμε κάτι καινούριο μαζί. Για μένα προσωπικά και το μαζί και το γνωρίσουμε είναι πολύ σημαντικά. Μαζί και όχι μόνος ο καθένας. Να γνωρίσουμε γιατί αλλιώς πώς θα ξέρουμε, θα εκτιμήσουμε και θα καταλάβουμε ότι δεν είμαστε εμείς και μόνον εμείς σε αυτόν τον πλανήτη. Κι αν δεν ξέρουμε πώς θα προστατέψουμε, όταν χρειαζεται, τώρα δηλαδή, ό,τι δεν πρέπει να καταστρέψουμε; Με τη θεωρία δε γίνονται αυτά τα πράγματα. Όχι πως κάναμε κάτι σπουδαίο, μάθαμε όμως κάποια πράγματα και για αυτό πρέπει να ευχαριστήσουμε τον Φορέα Διαχείρισης Δελτα Αξιου Λουδία Αλιάκμονα και ειδικά Σάββα Βασιλειάδη που με τις γνώσεις, την εμπειρία, την ευγένεια και την καλή διάθεση να απαντήσει σε ό,τι τον ρωτούσε ο καθένας μας, μας βοήθησε όσο δε φαντάζεται. Τυχαίο είναι ότι τον αγάπησαν όλα τα παιδιά της ομάδας;
Επίσης, όλα αυτά τα λέμε γιατί μας υποσχέθηκε ότι θα μας ξεναγήσει κάποια στιγμή, όποτε το οργανώσουμε, σε μια ξακουστή και όλοι λένε υπέροχη διαδρομή στον Όλυμπο (βλ. Ενιπέας), οπότε λέμε κι εμείς ό,τι μπορούμε...
Ήταν ωραία για πρώτη φορά. Τώρα που ξέρουμε μπορούμε να το ξανατολμήσουμε με περισσότερη οργάνωση και προετοιμασία, να περπατήσουμε περισσότερο ίσως, να δούμε κι άλλα πράγματα, σίγουρα.

Υ.Γ. Ευχαριστώ τον Στέργιο και την Ντίνα που έστειλαν τις πρώτες φωτογραφίες. Περιμένω με ανυπομονησία να μου έρθουν κι οι άλλες από άλλους που τραβούσαν. Ίσως και κάποιο βιντεο. Μόλις τα πάρω θα τα ανεβάσω κι αυτά.

Υ.Γ.2 Δεν μπορώ να γράψω όλα τα ονόματα όσων είμασταν εκεί. Όμως μπαινοντας στο blog αφηστε ένα ίχνος, ένα μήνυμα, το όνομά σας αν είμασταν μαζί στην οικοπεριήγηση, ένα σχόλιο, μια παρατήρηση για να ξέρουμε να οργανωθούμε καλύτερα άλλη φορά, και ρίξτε και ιδέες για νέες εξορμήσεις. Πού ξέρεις καμιά φορά...


22 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

ΚΑΙ Σ΄ΑΛΛΑ ΜΕ ΥΓΕΙΑ

ΜΑΡΙΑ ΣΙΝΔΟΣ

Ανώνυμος είπε...

Υπέροχη παρέα... σας ζήλεψα πολύ!
Ανθή

Ντίνα είπε...

Αναστασία τα περιέγραψες υπέροχα, τι να προσθέσουμε; Προσωπικά πάντως θα θυμάμαι αυτή την μέρα, σαν μια ξεχωριστή μέρα, μια μέρα που γνώρισα ανθρώπους με ενδιαφέροντα, με ανησυχίες, που νοιάζονται για το περιβάλλον, που βγήκαν από το σπίτι τους, κάποιοι ταξίδεψαν μάλιστα, για να γνωρίσουν μέρη ιδιαίτερου οικολογικού χαρακτήρα. Και όλα αυτά φυσικά τα χρωστάμε σε σένα. Εκ μέρους μου ,και του Μιχάλη φυσικά , ένα τεράστιο ευχαριστώ.
Αδημονούμε για τα επόμενα……Ντίνα Μιχάλης

ΚΑΛΗΜΕΡΑ είπε...

Μαρία μου,
μόνο γεροί νάμαστε και μέχρι την άκρη του κόσμου θα φτάσουμε...αφού πρώτα γνωρίσουμε όλα τα γύρω μας!

ΚΑΛΗΜΕΡΑ είπε...

Ανθή,
θα οργανώσουμε και εξορμήσεις με βρέφη! Μην ανησυχείς!
Πολλά πολλά φιλιά,
απ' όλη την παρέα!

ΚΑΛΗΜΕΡΑ είπε...

Nτίνα, Μιχάλη,
εγώ ευχαριστώ!Και δεν είναι καθόλου καθόλου τυπικό αυτό.
Λοιπόν, πριν πάμε στον Όλυμπο, τι λέτε, οργανώνουμε καμιά εκδρομή όπου θα κάνουμε και κάτι, καμιά δεντροφύτευση, καθάρισμα δασικής περιοχής, κάτι που εκτός από τη χαρά θα μας δώσει και τη δυνατότητα να κάνουμε κάτι;
Τώρα σας αφήνω γιατί έχω να επισκεφτώ ένα άλλο blog - ναι, ναι, εκείνο που ξέρεις Ντίνα μου- και ανυπομονώ να στείλω mail στην κάτοχό του!
φιλιά!

Ανώνυμος είπε...

Πέρασα κι εγώ υπέροχα και γύρισα σπίτι μου τόσο γεμάτη. Έστω και για λίγο μπήκα στον κόσμο των πουλιών και έμαθα ενδιαφέροντα πράγματα για αυτά. Τι κρίμα όμως που αυτός ο πολύτιμος υδροβιότοπος βιάζεται καθημερινά από τα λύματα των εργοστασίων και τα σκουπίδια που αναιδώς πετούν οι κάθε λογής ασυνείδητοι...
Όσο για την παρέα τι να πω! Υπήρχε τόση ομοιογένεια στην ανομοιογένειά μας. Αξιοπρεπείς άνθρωποι. κεφάτοι, χωρίς διάθεση για γκρίνια αλλά για ανθρώπινη επικοινωνία! Περιμένω την επόμενη εκδρομούλα...
ΒΑΣΩ Χ. SCHOOLWAVE

Ανώνυμος είπε...

Αναστασία μου,καλησπέρα.
Αισθάνομαι τυχερός -σε αντίθεση με την Μάγδα και τον Αλέξανδρο-γιατί μέσα απο τις φωτογραφίες και την περιγραφή σου , είναι σαν να βρισκόμουν στην όμορφη παρέα της ΚΑΛΗΜΕΡΑΣ.Ελπίζω και εύχομαι την επόμενη φορά να είμαστε τυχεροί.
Η πρόσκληση πάντως στην παρέα της καλημέρας -με βάση το σπίτη μας - εξόρμηση στο ποτάμι του Αγίου Προδρόμου είναι ανοιχτή .
θα είναι χαρά μας, μιά και έχουμε αυτή την δυνατότητα λόγω χώρου να το κάνουμε και να πλησιάσουμε ακόμα περισσότερο ανθρώπους με τόσο όμορφα ενδιαφέροντα.
Να είσαι καλά.
βαγγέλης μίχος

Κωστας είπε...

ΤΙ ΦΟΛΑ ΗΤΑΝ ΑΥΤΗ!!!!!!!!!!!
Κόντεψε να χάσω τα..ολίγα μου πλην περή-
φανα μαλλιά!Να τρέχουμε απ"τα άγρια χαράματα(ειχε αλλάξει η ώρα)μή δέν προ-
λάβουμε ,80 αυτοκίνητα με 40 ανθρώπους
μέσα-ΠΟΥ ΠΑΤΕ ΟΡΕ ΖΑΓΑΡΙΑ-να χαθουν
οι μισοί καί οι άλλοι μισοί στημένοι στη Χα-
λάστρα,νά τρέχουμε στά κατσάβραχα μετά
οσάν καταραμένοι,ντάλα ο ήλιοςκαι μέσα
στούς βάλτους,να μας κυνηγάνε κάτι
κουνούπια ΝΑ με το συμπάθειο(ερω
διοί η φλαμίνγκος τα λένε οι ντόπιοι)
για να καταλήξουμε ράκη σ"ενα κατα
γώγιο όπου μας τάισαν ότι είχε περι
σσέψει απ"την Καθαρή Δευτέρα!!!
ΕΓΩ ΞΑΝΑ ΜΑΖΙ ΣΑΣ ΟΥΔΕΠΟΠΟΤΕ
!!!!!!!!!

Κωστας είπε...

ΠΡΩΤΑΠΡΙΛΙΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ!!!!!!!

φεγγαραγκαλιες είπε...

επεράσαμε..όμορφα..όμορφα..όμορφααααα..

ήταν άψογα,
άντε και στην επόμενη..

απάντηση στο σεντόνι,με σεντόνι αύριο..
σαν να ξανασυστηθήκαμε νοιώθω,πω πω τι ήταν αυτό..αχ πιά να πρωτοπιάσω..και οι δυό είναι τς τς τς :)))

φιλί καληνύχτας

ΚΑΛΗΜΕΡΑ είπε...

Bάσω,
άντε να σκαρώσουμε τώρα την εκδρομή στον Όλυμπο, σκέφτηκα κι άλλα μέρη, αλλά ας τα λέμε ένα-ένα.
Φιλιά!

ΚΑΛΗΜΕΡΑ είπε...

Bαγγέλη,
περαστικά πρώτα-πρώτα. Η πρόσκληση είναι πολύ πολύ ενδιαφέρουσα. Η αυλή μας χωράει; Είμαστε κι ένας λόχος άνθρωποι!

ΚΑΛΗΜΕΡΑ είπε...

κώστα,
στο τσακ την πρόλαβες τη μέρα. Γελάω ακόμη με το "κουνούπια ΝΑ με το συμπάθειο(ερω
διοί η φλαμίνγκος τα λένε οι ντόπιοι)". Πάντως για το που χαθήκαμε κάποιοι και μας περιμένατε δεν έχεις κι άδικο, απλώς είστε καλοί άνθρωποι ΩΡΕ και δεν είπατε τίποτις!

ΚΑΛΗΜΕΡΑ είπε...

φεγγαροαγκαλιές,
καλησπέρα, καλησπέρα...
είναι ακριβώς όπως το λες "σαν να ξανασυστηθήκαμε νοιώθω,πω πω τι ήταν αυτό..αχ πιά να πρωτοπιάσω..και οι δυό είναι τς τς τς..."

Κωστας είπε...

Καλημέραααααα!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Ας μαζευόμαστε κι ας χανόμαστε,η κα
λή παρέα στά δύσκολα φαίνεται!!!Νο
μίζω οτι δένουμε δυνατά καί γρήγορα,
κι αυτό σε ποιόν το χρωστάμε?στο τζά
μπο μπεμπέ??????

Ανώνυμος είπε...

Αναστασία μου καλημέέέρα.
Δυόμιση στρέμματα αυλή φτάνουν?
Φαρδιά ψυχή και χίλιοι καλοί χωράνε.
Σας περιμέέένουμε.
βαγγέλης

ΚΑΛΗΜΕΡΑ είπε...

Κώστα,
ναι, αυτό θα γίνεται νομίζω κι εγώ, και θα μαζευόμαστε και θα χανόμαστε πότε πότε και δεν το χρωστάμε πουθενά, άντε γιατί ξέρω πού το πάς...

Υ.Γ. Δεκτή η ανταλλαγή, αλλά περίμενε λίγο να δυναμώσει το κεφιρένζυμο να μπορώ να το μοιράσω,και δηλαδή θα μου μάθετε να ψήνω ψωμί; Τέλεια! (τώρα άμα θες πες όχι...)

ΚΑΛΗΜΕΡΑ είπε...

Εεεεε, εσείς εκεί, δυόμιση στρέμματα αυλή μας φτάνουν;

Πρόσεχε Βαγγέλη, εμάς είναι να μην μας τάξεις...

Φιλιά!

Κωστας είπε...

Εδώ και 5 χρόνια τρώμε αποκλειστικά το
δικό μας ψωμάκι,είναι άλλο πράγμα!!!
Η προσφορά μαζί με οδηγίες ισχύει και
χωρίς ανταλλαγή.Είναι ωραίο να κρατάς
κάποια πράγματα ζωντανά,εσύ το ξέρεις
ήδη.

ΘΑΛΑΣΣΑ είπε...

Καλησπέρα Αναστασία και στην παρέα της καλημέρας, περάσμε πολύ όμορφα τόσο στον Πικάσο όσο και στο Δέλτα του Αξιού. Το μόνο σχόλιο για το Δέλτα αφορά τη σειρά των επισκέψεων : Χαλάστρα, Δέλτα, Καλοχώρι, Χαλάστρα ενώ θα μπορούσε να ήταν Καλοχώρι, Δέλτα, Χαλάστρα.
Φιλικά, Γιάννης

ΚΑΛΗΜΕΡΑ είπε...

καλημέρα, καλημέρα, καλημέρα Γιάννη!
ΚΑΛΟΡΙΖΙΚΟ το blog!

Για τη σειρά έχεις δίκηο, θα κερδίζαμε χρόνο, ε; Και μετά θα πηγαίναμε και κατευθείαν στη Χαλάστρα. Φταίω εγώ που δεν είχα ξαναπάει στο Δέλτα και δεν ήξερα τα τι και πως της διαδρομής.

Μετά, πριν την ταβέρνα σας έχασα, χαίρομαι που γράφεις ότι περάσατε καλά! Χαιρετισμούς!