Τετάρτη, 16 Δεκεμβρίου 2009

Το πρωί δεν έβλεπες από την ομίχλη

Το πρωί δεν έβλεπες μπροστα σου από την ομίχλη. Μετά, μεχρι και ήλιος βγήκε.
Από το πρωί πηγαίνοντας στη δουλειά ενα τραγούδι μου ερχόταν συνέχεια "Πώς ήρθανε τα πραγματα", του Μαρκόπουλου, με τον Λιδακη. Δεν το ξέρεις, ε; Εγώ πάλι, καλά, πολύ καλά. Πώς μου ήρθε; Ήρθε.
Με ενα μικρό κι αφηρημένο και χαμόγελο, και στον καθρεφτη και σε φωτογραφία, ξεκίνησε η μέρα σήμερα. Εμοιαζε λίγο με μέρα σαν εκείνη που περιέγραφε σε ενα εντιτόριάλ του ο Γεωργελές. Μη σου πω έτσι ήταν από χθες και πιο πριν. Διαβαζα, διαβαζα ενα βιβλίο και μετα καταλαβα ότι γυρνούσαν οι σελίδες και δεν θυμόμουν τίποτα απ'όσα εγραφε ο Μουρακάμι, αφού σου είπα τι διαβάζω τώρα. Ο καημένος ο Γιοσίγια κάτι προσπαθούσε να μου πει αλλα εγώ χαμπάρι. "Όλα τα παιδιά του θεού μπορούν να χορεψουν", θα τα ξαναδιαβασω σήμερα, λοιπόν.
Η μέρα ακολούθησε το ρυθμό της.
Ήρθε στην εκπομπή ο Κωστής Παπάζογλου. Μιλήσαμε για μια συναυλία σήμερα και για την εκδήλωση της Παρασκευής που έρχεται, στις 18 Δεκεμβρίου, όπου η Συμφωνική Ορχήστρα του δήμου Καλαμαριάς, παρουσιάζει τον Μεσσία του Χέντελ στην καθιερωμένη Χριστουγεννιάτικη συναυλία αφιερωμένη και αυτή τη χρονιά στην Διεθνή Αμνηστία, την οποία θα ενισχύσουν τα εσοδα της συναυλίας.


"Καλά, στην Αθήνα που πήγες δεν είδες κάποια παράσταση να μας πεις;", έγραφε σήμερα η Σοφία σε ένα mail της. Είδα, θα σου γραψω κάποια στιγμή.
Σήμερα στην Αθήνα, μου είπε ενας φίλος που τηλεφωνησε πριν λίγο, το απόλυτο κυκλοφοριακό χαος εξαιτίας της βροχής. Τα ίδια που παθαίνουμε κι εμείς όταν βρεχει εδώ.
Βροχή δεν ανηφόρισε ακόμα εκ της πρωτευούσης, ανηφόρισε όμως δεμα με εδεσματα υψηλής γαστρονομίας, γαλλικής κουζίνας παρακαλώ. Και η γαστρονομία τεχνη είναι και μάλιστα σπουδαία. Κάποιοι είναι αποφασισμένοι να με μυήσουν στα μυστικά της γαλλικής κουζίνας. Ανοιξα το δεμα και χαιρόμουν σαν μικρό παιδί. Ακούμπησα το πολύτιμο περιεχόμενο στο τραπέζι κι ελαμπα από χαρα.
Α. και Φ., ευχαριστώ πολύ!!!!
Χμ, ποιος μας πιανει τώρα. Μαζί με τους λαχανοσαρμάδες (δε θα γίνει καλά το χερι μου;θα είναι το πρωτο φαγητό που θα φτιάξω!) και το κοκκινιστό μοσχαρακι (αυτό μπορώ να το μαγειρεψω και με το αριστερό χερι μόνο, το δοκίμασα), θα μαθω και το Cassoulet! Στην αρχή μόνο ...να το τρώω, έτοιμο από αλλους, όπως μου ήρθε σήμερα, μετα αμα αξιωθώ μπορεί και να μάθω να το μαγειρευω. Με εχω ικανή, σιγά μην το βάλω κάτω...
Επίσης, θα μάθω και τη συνταγή του εξαιρετικού γλυκού της Νιόβης (χρωσταω φωτογραφία) που όποιος το δοκίμασε ζήτησε και δευτερο κομμάτι προχθες που το κερασα, και τότε να δεις!

Και μιας ο λόγος περί κουζίνας και δη γαλλικής... Φιλίπ, θα μου μάθεις να μαγειρευω την θεϊκή σου κρεμμυδόσουπα; Ακόμη η ευωδιά της στη μύτη μου είναι, εχω να σου πω.

Να κι ενα ωραίο γαλλικό τραγούδι. (Είδες φιλενάδα; το εμαθα!)

6 σχόλια:

ΙΩΑΝΝΑ είπε...

"Πώς ήρθανε τα πράγματα με σένα και με μένα
και από όσα σχεδιάζαμε δεν έγινε κανένα...
Κι έχεις ένα χαμόγελο μικρό κι αφηρημένο
και κάνουμε διάλογο προκατασκευασμένο..."

Θα μπορούσε να είναι:"Ώρα μηδέν";

"Είναι ο θόρυβος που άλλαξε τον χρόνο πιο πέρα από την χαρά και από τον πόνο,
ό,τι πιστέψαμε το άρπαξε η μπόρα όλα τελειώνουν ή άρχίζουν τώρα;!"

Αν και το τραγούδι αυτό έχει κοινωνικές αναφορές, με λίγη "προσπάθεια" τα παραπάνω λόγια θα μπορούσαν να 'ναι μία "συνέχεια" στο τραγούδι που επέλεξες από τον ίδιο δίσκο...

http://www.youtube.com/watch?v=kyNGpVeoXvg


Καληνύχτα αδελφούλα!

nikiplos είπε...

Μια γλυκειά καλημέρα απο το Paris που από τα ξημερώματα, χιονίζει ανελλιπώς και το έχει ψιλοστρώσει!
Πολύ ωραίο το τραγούδι αν και κάπως πεσιμιστικό...
και μιας και επιδίδεσαι στα γαλλικά εδέσματα, συνιστώ ανεπιφύλακτα το beaujolais της φετινής χρονιάς. Εκείνο του 2008 ήταν για πέταμα κυριολεκτικά, αλλά το 2009 έκαναν θαύματα!
Σε φιλώ!!!

καλημέρα είπε...

Θα μπορούσε; Όλα μπροστά μας είναι, θα δούμε.

Καλημέρα Ιωαννα μου,
δώσε ενα σβουρηχτό φιλί στην Στεφανία και θύμισέ μου να σου πω από κοντα τι μου είπε ο Άγγελος για το πόσο μοιαζουμε η Ελισαβετ κι εγώ. Θα παθεις πλάκα!

καλημέρα είπε...

Καλησπέρα νίκιπλε.
Χιονίζει, ε; Ααα, επίτηδες το έγραψες τώρα αυτό. Ζηλεύω και λίγα λέω.
Κάτσε, θα μάθω κι αλλα τραγούδια πού θα παει.
Μη λέω και ψεμματα, ντιπ αρχαρια στα γαλλικά εδεσματα, αλλα ό,τι εχω δοκιμάσει εως τώρα μου άρεσε πάαρα πολύ. Αχ, τι με περιμένει, ενας θεός το ξέρει...
Να μαθω και τα κρασια, να όπως μου λες τώρα εσύ, και τι να πω πια! Θα το ψάξω πάντως, θα σου πω εντυπώσεις.

Να χαρείς το χιόνι όσο μπορείς και πες στον αερα να το στείλει και προς τα εδώ, γίνεται;

μέλισσα είπε...

φιλιά
..και μη ξεχνάς να κοιτάς απ΄τα μάτια μου..

Βίκυ.

καλημέρα είπε...

Βίκυ,
ήταν πολύ όμορφο το μήνυμά σου σήμερα στην εκπομπή, ευχαριστώ,
καλό βράδυ!