Δευτέρα, 8 Φεβρουαρίου 2010

Μια υπεροχη Κυριακή στο κτήμα Γεροβασιλείου

Από το Σάββατο δεν σταμάτησε να βρεχει. Όταν την Κυριακή το πρωί είδα τον ουρανό γκρίζο, ομίχλη και υγρασία να σκεπαζει τα παντα, τη βροχή να πέφτει χωρίς σταματημό, σκεφτηκα, αν είμαστε καμιά δεκαριά στο Κτήμα και πολλοί θα είμαστε. Πηγαίνοντας με τη Νιόβη στην Επανομή, στο δρόμο, τα ίδια. Όταν φτάσαμε, η καλημεροπαρεα ήταν εκεί. Σε λίγα λεπτα ήρθαν όλοι, αλλοι απο κοντα αλλοι από λίγο πιο μακριά. Κάθε φορα που συμβαίνει αυτό δεν μπορώ να σου περιγράψω με λεξεις πόσο τυχερή νιώθω. Γιατί αυτή η παρέα, η Καλημέρα, εσείς κι εγώ είναι από τα πιο όμορφα που ήρθαν στη ζωή μου και σταματώ εδώ.
Συναντηθήκαμε στο Κτήμα Γεροβασιλείου στις 11 το πρωί της Κυριακής. Έξω βροχή, μέσα στο όμορφο κτίριο με πέτρα και ξύλο, χαμόγελα, καφές και μουστοκούλουρα για το καλωσόρισμα, ζεστή φιλοξενία. Ο κύριος Γεροβασιλείου εκεί, η Μαγδαληνή Λειβαδιώτη, υπευθυνη επικοινωνίας του κτήματος, υπευθυνη για την ξενάγησή μας, εκεί από την πρώτη στιγμή, χαμογελαστή, να απαντα πρόθυμα σε όλες τις ερωτήσεις μας.
Κατεβήκαμε στο οινοποιείο, οι ερωτήσεις πολλές, η Μαγδαληνή απαντούσε σε όλες,

κι όταν περασαμε στο χώρο με τα βαρελια του οίνου, το ενα δίπλα στο αλλο, ο μικρός Σπύρος ρώτησε τη μαμά Δήμητρα, τι είναι εδώ, σκοτεινά και σιωπηλά καθώς ήταν. Και η Δήμητρα είπε τη μαγική φραση: "εδώ κοιμούνται τα κρασιά..."

Αμέσως μετα περασαμε στο χώρο του Μουσείου. Ένα μοναδικό μουσείο για τα ελληνικά δεδομένα, πραγματικό στολίδι. Είδαμε όλα αυτα για τα οποία είχαμε ήδη διαβασει στην ιστοσελίδα του κτήματος, είχαμε την τυχη να ρωτήσουμε και προσωπικά τον Βαγγελη Γεροβασιλείου για πολλά.

Στο τελος της επίσκεψής μας είχαμε την ευκαιρία γευστικής δοκιμής τεσσαρων ετικετών του κτήματος.

Αφήσαμε τον αμπελώνα, 560 στρεμμάτων -διορθώνω την προηγούμενη αναρτηση-,  για την επόμενη φορα που ο καιρός θα βοηθήσει ακόμη περισσότερο.
Αν και παρόλη τη γκριζαδα και τη βροχή, η μερα μας χθες και φωτεινή και χαμογελαστή ήταν, μάλλον.

Κρασί. Αιώνες τώρα φτιαχνεται, κατα βαση, με τον ίδιο τρόπο. Με υπομονή και πολλή δουλειά. Με τις καλές και άσχημες χρονιές του. Με κάποιες πραγματικά σπουδαίες. Ζωηρό, βαθύ, με προσωπικότητα, δεν μπορείς να παίξεις ανόητα μαζί του. Ζωντανό, ξυπνάει, ξεκουραζεται, αλλαζει, αισθανεται, παίρνει μυρωδιές, νιώθει, ανθίζει,γνωρίσαμε καλύτερα το ταξίδι του και για όλους μας ήταν μια υπέροχη εμπειρία. Ευχαριστούμε τον Βαγγέλη Γεροβασιλείου για την φιλοξενία του, την Μαγδαληνή Λειβαδιώτη που μαζί οργανώσαμε αυτήν την υπέροχη επίσκεψη, όλους τους ανθρώπους του Κτήματος που εκαναν τα παντα να νιώσουμε τόσο ζεστα κι όμορφα απο την πρώτη στιγμή.
Περισσότερες φωτογραφίες θα δείτε πατώντας εδώ, φωτογράφησαν η Νιόβη και η Αναστασία (Μάνθο, να την χαίρεσαι την θυγατέρα, μπραβο στο κορίτσι σου!) και περιμένω κι άλλες φωτογραφίες, ευτυχώς είχαμε πολλούς - και επαγγελματίες, παρακαλώ- φωτογράφους, πολύ καλύτερους φυσικά από μένα, και αυτήν την φορά.

Κι ένα τραγούδι που δεν πρόλαβε να παίξει σήμερα στην εκπομπή, αύριο...

17 σχόλια:

Hfaistiwnas είπε...

Ωραία έκδρομή, ειδικά κάποιος αν ενδιαφέρεται για το κρασί και ότι το περιβάλλει..

katerina είπε...

πολύ όμορφο το τραγούδι που δεν πρόλαβε να παιξει!

Σ ευχαριστούμε πολύ Αναστασία για την οργάνωση της επίσκεψης στο κτήμα.
Ευχαριστούμε παρα πολυ την οικογένεια Γεροβασιλείου για την υπεροχη φιλοξενία,την εξαιρετική Μαγδα με την ωράια ξεναγηση... πολύ παρείστικη(με διαλύτικα στο ..ι) ατμόσφαιρα ...σαν στο σπιτι μας νιώσαμε..αξίζει να πας και να ξαναπάς...άντε την επόμενη φορά με χιόνια!

πολυ ωραία ταινία "το ποταμι αναμεσα" που είδαμε χθες το απόγευμα με τον Ιωσήφ..στην περιοχή εκείνη που έγινε η τρομοκρατική επίθεση στο Λονδίνο το 2005, ήταν η εστία που έμενε η Άννα όταν έκανε το μεταπτυχιακό της το 2006-7...

ΦΥΡΔΗΝ-ΜΙΓΔΗΝ είπε...

Πολύ ωραία!!!
Σ' ευχαριστουμε για τις εικόνες και την περιγραφή
Καλή εβδομάδα,

Φιλί και Γλαρένιες αγκαλιές

AMANTA είπε...

Πανέμορφη ανάρτηση, πανέμορφες φωτογραφίες. Είχα την ευκαιρία κάποτε σε μια ανάλογη ξενάγηση σε παρόμοιο χώρο. Εχει πραγματι πολύ ενδιαφέρον το κρασί. Δημιουργείται, ζει, αναπνέει και πεθαίνει για να ανασταίνει εμας.

ΙΩΑΝΝΑ είπε...

Λες από εκεί εκεί που ήρθαμε να φέραμε τα πολλά κρύα;
Τα καταφέρατε όμως και παρά τις αντίξοες συνθήκες περάσατε πολύ ωραία από ότι κατάλαβα.
Τώρα στο "θέμα" μας:
Βρε κορίτσι μου συχνά πυκνά τον βάζεις τον Βασίλη και αυτό αρχίζει και μ' αρέσει πολύ!
Λοιπόν από το δίσκο που έβαλες το "Να με κρατάς" (Το δε συκώνει) υπάρχει και αυτό το εξαιρετικό όμως!
Όχι που δε θα ήταν σε στίχους του Άλκη Αλκαίου:

"Σαν να μη σ' έχασα ποτέ, στήνω σκακιέρα
Να ξανακάνεις χίλια ματ στην ευτυχία
Σαν στρατιωτάκι σου έτοιμο για θυσία
Στα άγρια μεσάνυχτα σου λέω καλημέρα

Δωσ' μου φωνή δώσε μου χρώμα
κι άσε με πάλι να καώ
Αντέχω για ένα γύρο ακόμα
η αγάπη θέλει σ' αγαπώ

Δωσ' μου φωνή δώσε μου χρώμα
κι όνειρο γίνε πλάνο μου
Πόσο μελό να γίνω ακόμα
για να κολλήσεις πάνω μου;"

http://www.youtube.com/watch?v=A_ORS-hjndQ

θα το παίξεις και αυτό αύριο;
Έλα αφού έχει και την απάντηση στο ερώτημα που έβαλες στην προηγούμενη ανάρτηση!

Καλά ξέχασες;
Δεν ρώτησες: "Αντέχεις;"

καλημέρα είπε...

Καλημέρα Ηφαιστίωνα!
Είναι μια επίσκεψη που αξίζει πραγματικά. Εμείς μείναμε ενθουσιασμένοι.
Από τα όμορφα πραγματα που σε κανουν και αντεχεις και τα αλλα, τα ζόρικα που εχει ο καθένας μας.

καλημέρα είπε...

Καλημέρα Κατερίνα,
ήταν για όλους μας πολύ όμορφα πιστεύω.
Με τα χιόνια, δύσκολο το βλέπω, αλλωστε τα χιόνια θελουν χιονοπόλεμο, όχι ξεναγήσεις, όπως θα έλεγε κι ο VaD.

καλημέρα είπε...

Γλαρένια,
ευχαριστώ πολύ,
για όταν κατεβω στην Αθήνα, πού αντίστοιχα θα μπορούσα να παω ίσως; Καμιά ιδέα;
Καλημέρα!

καλημέρα είπε...

Καλημέρα Αμάντα.
με τα χρυσά χέρια!
Μας ανασταίνει, αληθινά. Και τα κρασια που δοκιμασαμε εκεί, δεν σου λέω τίποτα...

καλημέρα είπε...

Ιωάννα μου,
άσε καλύτερα, δεν θα μου βγει σε καλό το ενα τραγούδι μετα το αλλο. Το θεμα είναι να γινόμαστε καλύτερα, ετσι που το πας, και με το δευτερο τραγούδι, σε κομματια, κι άλλα, το βλέπω πιο πολύ, κι απο αυτό δεν χρειαζεται τώρα.
Μπορεί και να μην αντεχω, επίσης.

Κωνσταντινιά είπε...

Ακόμη μια φορά απέδειξε η Καλημεροπαρέα πως είναι "παντός καιρού".
Ακόμη μια φορά εξ αιτίας της Καλημέρας, βιώσαμε μια ημέρα όμορφη, κι εποικοδομητική.
Ζεστοί, φιλόξενοι κι εκφραστικοί οι οικοδεσπότες μας γνώρισαν το κρασί, όχι μόνο γευστικά.

Και εις άλλα με υγεία Αναστασία μας!

ΦΥΡΔΗΝ-ΜΙΓΔΗΝ είπε...

KΑΛΗΜΕΡΑ!!!!
Να επιδιώξεις μια επίσκεψη στο πολύ ενδιαφέρον Μουσείο των τραίνων και αν δεν έχεις ακόμη επισκεφθεί το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας Γουλανδρή

Φιλί και Γλαρένιες αγκαλιές

katerina είπε...

Καλημέρα!!!
Αναστασία μέσα και για χιονοπόλεμο....οργάνωσέ το(να βάλω σωστά τους τόνους γιατί όλο λάθη κάνω)

Γλαρένια,είμαι η γνωστή-άγνωστη Κατερίνα που κλεβω τις βενετσιάνικες μάσκες σου!ξέχασα να σου πω και ...
Καλές Αποκριες και σε σενα..και σ όλους!

πρέπει να οργανώσουμε εκδρομή στην Αθήνα,....το φυσικής Ιστοριας το εχω επισκεφθει μεσα απο τις φωτογραφίες της Αλίκης και της Αννας...εχω και μια πετρούλα δώρο του ανεψιού μου απο επίσκεψη του εκεί.
Πολυ ενδιαφέρον θα έχει και το μουσείο τραίνων ..δε ξέρω αν το εχει επισκεφθεί ο μεγάλος αδερφός μου που δουλεύει στα τραίνα στον Ο.Σ.Ε.

καλημέρα είπε...

Kωνσταντινιά,
"παντός καιρού", πολύ ωραία το είπες!
(στο μεταξύ όταν έρθει η αθηναία φίλη μας εννοείται ότι θα την παμε εκεί!)
Και σε άλλα με υγεία

καλημέρα είπε...

Γλαρένια,
ωραίες ιδέες, όχι, δεν τα έχω επισκεφτεί,
ευχαριστώ!

καλημέρα είπε...

γεια σου Κατερίνα,
ααα, στην Αθήνα ο καθείς μόνος του, μην πηγαινουμε και σε όλα μαζί, έτσι λέω,
καλημέρα!

Ανώνυμος είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.