Πέμπτη, 1 Μαΐου 2008

Ωραία, στην ώρα, στον καιρό του...



Μια φράση λέω πάντα όταν γυρίζει το κλειδί στην πόρτα που ανοίγει επιστρέφοντας από οπουδήποτε: "παντού καλά και στο σπίτι μας καλύτερα". Όχι, λέγοντας το αυτό καθόλου δεν υποτιμώ το ποσο καλά έχω περάσει, επίσης ελπίζω ότι δεν είμαι κολλημένη με το σπίτι μου. Απλώς, όταν φεύγω είναι ωραία (με την κυριολεκτική σημασία της λέξης- ωραία - στην ώρα του, στον καιρό του, στην καλύτερη στιγμή του), όταν επιστρέφω πάλι το ίδιο. Κάθε στιγμή έχει τη δική της χαρά.
Παρεμπιπτόντως μου έστειλε μια ευχή ο Κώστας προχθές και πολύ μου άρεσε, να δες τι έγραφε: "Χαιρετώ και εύχομαι χαρά". Απλή και όμορφη ευχή.

Χρωστάω Πασχαλιάς και Πρωτομαγιάς στιγμές. Από το Πάσχα μια σκηνή μόνο θα σου περιγράψω, την κορυφαία των ημερών νομίζω. Είμαστε στη θήβα. Μεσημέρι Κυριακής τρώμε όλοι μαζί στο εορταστικό τραπέζι. Μια χαρά. Καθώς το τραπέζι πλησιάζει στο τέλος του ακούγονται από το βάθος, αλλά κάπου από τη γειτονιά, μουσικές. Χορευτικές μουσικές είναι. Κάπου γλεντούν. "Οι Ρουμάνοι, από απέναντι θα είναι" λέει κάποιος. Πολύ θέλει; Πήγαμε αμέσως εκεί. Σε μια αυλή, ένα δέντρο, ένα τραπέζι, μια ψησταριά παραδίπλα, μη φαντάζεσαι πλούσια πράγματα, μια μικρή τηλεόραση παίζει βίντεο κλιπ,τραγούδια τσιγγάνικα; ρουμάνικα; δεν κατάλαβα ακριβώς, σάμπως είδα και καλά; Δεν πρόλαβα, χόρευαν εκείνοι, γυναίκες, άντρες έξω καρδιά, ωραίοι άνθρωποι, μπήκαμε κι εμείς στο χορό, μια χαρά! Τι ωραία που ήταν! Χορός, κέφι καλή διάθεση, χαρά. Φεύγοντας, η κοπέλα που μας χαιρέτησε, η οποία πριν χόρευε καταπληκτικά, ο ρυθμός μέσα της, έτσι σαν να γεννήθηκε, μας ευχαρίστησε μέσα από την καρδιά της που βρεθήκαμε για λίγο λέγοντάς μας "έτσι θέλουμε να είμαστε, μαζί, αγαπημένοι" Τι χορεύαμε; Δεν ξέρω να σου πω. Να, το κλίμα έτσι ήταν πες...


Πρωτομαγιά στα Πετροκέρασα. Η μέρα στα καλά της σήμερα πραγματικά. Οι παπαρούνες οργιάσαν, παράσταση έδωσαν, κανονικά. Η παρέα καλή, ήσυχα ήταν, σαν να κλείναμε τις εξόδους με την Πρωτομαγιά, ε καιρός ήταν, τόσες μέρες στη γύρα είμασταν... Επιστρέφοντας στη Θεσσαλονίκη μια παρέα ζωγραφίζει με καβαλέτα στημένα και πινέλα στα χέρια στο ύπαιθρο, λίγο μετά το Ζαγκλιβέρι ήταν, έτσι νομίζω, δεν είμαι καλη εγώ σε αυτά. Αυτή η εικόνα μου έμεινε, τα τραγούδια των Beatles στο αυτοκίνητο, η κουβέντα με τον Αγγελο, η χαρά της Σαββίνας που κελαηδούσε συνέχεια, τα γέλια μας.
Φωτογραφίες δεν τράβηξα, άσε να τα θυμαται το μυαλό καλύτερα. Παπαρούνες βρηκα αυτές του Δημήτρη Γέρου, είναι ένας πίνακας που μου αρέσει πολύ.


Τώρα, από δω και πέρα έχουμε πολλά να περιμένουμε. Σε λίγα μόνο λόγια να σου πω δυο τρία μόνο. Λοιπόν, ετοιμάσου να πάμε σε λιγότερο από είκοσι μέρες στο κτήμα του Γεροβασιλείου μαζί με τα παιδιά μας να ακούσουμε από κοντά το καινούριο παραμύθι του Μπασλάμ "ΤΑ ΜΟΥΣΤΟΚΟΥΛΟΥΡΑ του Αγησίλαγου" ένα παραμύθι με αφορμή το ταξίδι του κρασιού από το αμπέλι στο μπουκάλι. Έρχεται και μια βραδιά στο Αρχαιολογικό Μουσείο με τους No Knock Entry. Κάτι έχω στο μυαλό μου και για το Μουσείο φωτογραφίας, κι εκεί με τα παιδιά μας θα πάμε, αν βολέψει.
Α, και να μην το ξεχάσω την επόμενη Κυριακή στη Βάρδια παίζουν οι SOMNIA, να το Carousel τους (μουσική του Σάκη Άμπατζίδη)όπως το τράβηξε και το ανέβασε στο youtube-κι εγώ τώρα το πήρα είδηση, τι να πω...- ο Tertulianos:


Και στις 24&25 Μαίου ετοιμάζουν τη γιορτή τους τα Παιδιά Εν Δράσει. Ετοιμαστείτε να ενοχλήσουμε...

Ευκαιρία, άλλο που δε θέλουμε, να θυμηθούμε το τραγούδι που εγώ έμαθα από αυτούς και μέσω της εκπομπής όλη η παρέα:


Και βέβαια δεν είναι μόνο αυτά, απλώς μια ιδέα είπα να σου δωσω και είναι λέω η ώρα να πάω για ύπνο τώρα. Για το Πελίτι, για την παράσταση Υπομελας Τόπος του Δ.Σωτηρίου που ανεβάζει το Χοροθέατρο του Κρατικού και θα δω αύριο, για παραστάσεις που έρχονται ή παίζουν, για άλλα που θα οργανώσουμε, για βιβλία που διαβάζουμε και δίσκους που ακούμε θα τα πούμε από αύριο, όλη η ζωή μπροστά μας είναι...
Φιλιά!

8 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Η φύση έγινε ωραία στην ώρα της. Περίμενε την πρώτη του μήνα των λουλουδιών για να ανάψει τους προβολείς του ήλιου. Ωραίος ο παλιός Παντελεήμονας, ωραία και η θάλασσα, ψηλά από την πλάκα Λιτοχώρου.
Περιμένω ανυπόμονα τις νέες εξορμήσεις μας. Ειδικά για τα Παιδιά εν δράσει και για το Μουσείο Φωτογραφίας δηλώνω από τώρα συμμετοχή, αν οργανώσεις κάτι ομαδικό.
ΦΙΛΑΚΙΑ ΒΑΣΩ Χ.

mane-tarious είπε...

Αναστασία, καλησπέρα!!
Τι ωραίο post, γεμάτο μουσικές, χρώματα, ζωγραφιές και λουλούδια!!!
Όσο για την ενημέρωση...ούτε λόγος!

Πολλά φιλάκια :))))))))

claire είπε...

Χρώματα, αρώματα,ήχοι Αναστάσιμοι!
Καλώς ξανανταμώνουμε κι εδώ να ξεφαντώνουμε με τα ωραία του άστεως.

ΚΑΛΗΜΕΡΑ είπε...

Ένιωσα αυτό ακριβώς όπως το έγραψες, Βάσω μου "Περίμενε την πρώτη του μήνα των λουλουδιών για να ανάψει τους προβολείς του ήλιου" Αχ, η - εν ενεργεία, μην ξεχνάμε-φιλόλογος, τι όμορφα που ξέρει να τα λέει...

Το Καρουσέλ είναι από τη βραδιά που είμασταν κι εμείς στη Βάρδια!

Για τα των εξορμήσεων θα τα πούμε μόλις επιστρέψω στο ραδιόφωνο.
Φιλιά!

ΚΑΛΗΜΕΡΑ είπε...

καλησπέρα Μαράκι- κολυμβήτρια!
Πολλά φιλιά!

ΚΑΛΗΜΕΡΑ είπε...

Καλησπέρα Κλαιρη!
ωραία και εκτός και εντός άστεως,
ποιος μας πιάνει!

φιλιά!

^Xalastras^ είπε...

παντως το σπιτι μου εμενα δεν μου αρεσει :-Ρ

ΚΑΛΗΜΕΡΑ είπε...

^Xalastras^,
καλώς ήρθες στα μέρη μου!
Άμα το φτιάξεις εσύ μήπως θα είναι καλύτερο;
Πάντως το blogόσπιτό σου (και το ένα και το άλλο) εμένα μου άρεσε. Θα αφήσω και ίχνος σήμερα.
Φιλιά!