Τρίτη, 12 Απριλίου 2011

H Yasmin Levy στη Θεσσαλονίκη

Ήταν μια υπεροχη βραδιά. Κάποιος πρόλαβε κιόλας να ανεβασει στο youtube, ενα τραγούδι (γραφοντας και τα λόγια του τραγουδιού) από την χθεσινή συναυλία.
nukderm σε ευχαριστούμε πολύ!
Recuerdo tu imajen alejandose
La tierra se hundia bajo mis pies
Fui cayendome al vacio
Sin poderme agarrar a la vida
Como pude imaginarme
Que tenia algo que darte
Yo en mi madurez
Y tu en tu plena juventud
Los años no perdonan
Solo te ruego que me des
Una noche de amor
Solo pido una noche mas
Que me vuelvas a engañar
Te maldigo para que no puedas llorar
Que tu corazon se vuelva piedra
Que tu alma pierda su alegria
A la vez que mi cuerpo emvejece
Solo te ruego que me des
Una noche de amor
Solo pido una noche mas
Que me vuelvas a engañar

Θυμάμαι την εικόνα σου να απομακρύνεται
Η γη βυθιζόταν κάτω από τα πόδια μου
Έφευγα πέφτοντας στο κενό
Χωρίς να μπορώ να κρατηθώ από τη ζωή
Πώς μπόρεσα να φανταστώ
Ότι είχα κάτι να σου δώσω
Εγώ στην ωριμότητα μου
Κι εσύ στην πλήρη νεότητα σου
Τα χρόνια δε συγχωρούν
Μόνο σε ικετεύω να μου δώσεις
Μια νύχτα έρωτα
Ζητώ μόνο μία νύχτα ακόμα
Nα με ξεγελάσεις πάλι
Σε καταριέμαι να μην μπορείς να κλάψεις
Η καρδιά σου να γίνει πέτρα
Η ψυχή σου να χάσει τη χαρά της
Την ίδια ώρα ενώ το σώμα μου γερνάει
Μόνο σε ικετεύω να μου δώσεις
Μια νύχτα έρωτα
Ζητώ μόνο μία νύχτα ακόμα
Να με ξεγελάσεις πάλι

19 σχόλια:

Ξανθή είπε...

Υπέροχο!!!ευχαριστούμε πολύ!!!!

AnD είπε...

Υπέροχη...
Μα και τι βίντεο!
Πολύ καλός ο ήχος και ωραίος φωτισμός. Ταιριάζει στη φωνή και στο στίχο αυτό το παιχνίδι με τις σκιές δε νομίζεις;
Φιλιά!

Ανώνυμος είπε...

Mαγευτική, μαγευτική,μαγευτική η yiasmin εχθες ε! Αναστασία. Τον ηχος της φωνής της κ τοντρόπος της θατον θυμάμαι πολλές,πολλές μέρες.. ελπίζω να ξανάρθει σύντομα.

Δήμητρα

Me:Moir είπε...

Απο τις ιδιαίτερες στιγμές που θα παραμείνουν σε μια μικρή γωνιά μέσα μου για πάντα. Πραγματικά δεν έχω λόγια.

archive είπε...

Ανεβαζω και τα δικα μου βιντεακια και θα σου στειλω λινκ για να μην ξεχασουμε ποτε αυτη τη βραδυα.

♥ ♥

Athena είπε...

Καλημέρα!Σήμερα ελπίζω να ακούσω την εκπομπή γιατί επί 2 μέρες ξεχνούσα τα ακουστικά στο σπίτι!
Πήγαμε στο αφρικάνικο παραμύθι. Ήταν πολύ ωραίο...Και η ζέστη εκείνη τη μέρα πραγματικά αφρικανική...
Φιλιά

Ιωάννα είπε...

Aδελφούλα
μια φωνή πραγματικά υπέροχη!

Έχω όμως μία ένσταση για τους στίχους:

"...Σε καταριέμαι να μην μπορείς να κλάψεις
Η καρδιά σου να γίνει πέτρα
Η ψυχή σου να χάσει τη χαρά της..."

Λίγο σκιάχτηκα για να πω την αλήθεια.
Κάτι σαν κατάρα μού ακούγεται!

Θα μου πεις τώρα: "αν σ' έχουν εγκαταλείψει, αν εσύ γερνάς και ο άλλος είναι ακόμη νέος, αν η γη βυθίζεται κάτω από τα πόδια σου και πέφτεις στο κενό, χωρίς να μπορείς να κρατηθείς από τη ζωή", ίσως τέτοιες "ευχές" έχουν πιθανότητα να εκστομιστούν.

Αλλά και πάλι λέω όχι.
Πιο ανθρώπινο μού φαίνεται να ικετεύσεις από το να καταραστείς.
Και πιο αξιοπρεπές.
Από την άλλη ίσως δεν ξέρω μέχρι πού μπορεί να φτάσει ο άνθρωπος.
Ίσως.

Ανώνυμος είπε...

Ιωάννα, μου φάνηκε ενδιαφέρων το σχόλιο σου!συμφωνώ μαζί σού,ωστόσο πιστεύω,ότι η φιγούρα αυτής της γυναίκας είναι βαθιά τραγική γιάυτα που χάνει μεγαλώνοντας και ως τραγική της ταιριάζουν αυτές οι μεγαλόσχημες λέξεις.Οι οποίες πυροδοτούν έντονα συναισθήματα,όπως μίσος,κατάρα,απώλεια.Φτάνει στο άλλο άκρο, γι ανά αισθανθούμε τον έντονο πόνο της ικετέυοντας και εκλιπαρώντας μαζί,ελπίζοντας να υπερισχύσει η ικεσία της κ ο νέος να της χαρίσει για τελευταία φορά μια νύχτα ακόμα..
Δημητρα

Ιωάννα Γρηγοριάδου είπε...

Δήμητρα μου, (η Δήμητρα από την έξοδο με τη Λιζέττα Καλημέρη ε;)
όχι μόνο στην τέχνη όπου τα συναισθήματα αποκτούν άλλη ένταση, αλλά και στη ζωή, πράγματι ο άνθρωπος μπορεί σε κάποια στιγμή της ζωής του, να πράξει ή να νιώσει συναισθήματα που δε θα μπορούσε να φανταστεί.

Το ερωτικό πάθος ή η αγάπη όταν δεν υπάρχει ανταπόκριση μπορεί να γεννήσουν πολλά συναισθήματα.

Όμως ο τρόπος που ο καθένας βιώνει το ανεκλπήρωτο γιατί ο άλλος δεν ανταποκρίνεται ή γιατί ο άλλος έπαψε να σ΄αγαπά ή να σε επιθυμεί γιατί να είναι εύλογο ή φυσικό να σε κάνει να τον καταραστείς;

Να αισθανθείς πόνο, ναι.Ανείπωτο, ναι.Να σε κάνει να μην μπορείς να χαρείς τις άλλες χαρές της ζωής, ναι.Να σε κάνει να νιώθεις μόνος μέσα στους πολλούς, ανήμπορος, μικρός, χίλιες φορές ναι.

Αλλά γιατί να ορθώνεται ένας μικρός εγωιστικός εαυτός μέσα μας που να λέει: "Ή με μένα ή αλλιώς αν επιλέξεις να είσαι μακριά μου να είσαι για πάντα δυστυχισμένος;"

Όταν ο ερωτικός σύντροφος φεύγει και μάς αφήνει μόνους και πληγωμένους να μην τον έχουμε ξεπεράσει, υπάρχουν τραγούδια υπέροχα.

Δύο από τα αγαπημένα μου είναι:

http://www.youtube.com/watch?v=cCE5PxTJiQQ και

http://www.youtube.com/watch?v=8f4hrCa-B9M

Ο έρωτας, οι έρωτες που έχουμε νιώσει να μας κάνουν πιο ανεκτικούς, να έχουμε μεγαλύτερη συναίσθηση για τον άλλο και πιο σοφούς για τον δικό μας εαυτό.

Όχι πιο σκληρούς, πιο κυνικούς, πιο κτητικούς.
Ο έρωτας δεν έχει σχέση με το εμπράγματο δίκαιο.
Μας ανήκουν τα αντικείμενα όχι οι άνθρωποι.

Υ.Γ. Ο νέος να μην της χαρίσει τη νύχτα ένεκα της ικεσίας της.Να την λυπηθεί δηλαδή.Να της χαρίσει τη νύχτα ή τις νύχτες γιατί την επιθυμεί και γιατί τον συγκινεί.
Νομίζω πως είναι και το ωραιότερο.

Ανώνυμος είπε...

Γεία σου Ιωάννα!ναι,εγώ είμαι!ναι είναι ωραίο ο έρωτας να μας κάνει ποιο ανεκτικόυς με μεγαλύτερη συναίσθηση για τον άλλον. Και φυσικά να μας χαρίζει αυτό που ο άλλος πραγματικά επιθυμεί. Αλλα στον έρωτα κ στην απωλεία του δεν ξέρω απο πού αρχίζει κ τελείωνει η αξιοπρέπεια,η σκέψη για τον αλλο,το σωστό κ το λάθος.Και είναι άραγε εφικτό να κρατήσει κάποιος την ακεραιότητα του κ να θάψει μέσα του τον εγωιστικό εαυτό του;
Ζώντας,λοιπόν την δύση της ερωτικής της ζωής δικαιολογώ και
καταλαβαίνω την ανάγκη της να ξεστομίσει κατάρες..μιας κ ο έρωτας δυστυχώς έχει δύο όψεις.
Βέβαια με την ευχή να μην βρεθούμε ποτέ στην θέση της.
Φιλία..
Δήμητρα

καλημέρα είπε...

Ξανθή, εγώ ευχαριστώ!
Καλησπέρα!

καλημέρα είπε...

AnD,
συμφωνώ απόλυτα!
Ο ίδιος ανεβασε ενα ακόμη βίντεο στο youtube, κι αυτό είναι πολύ ωραίο (άλλο φως, αλλο τραγούδι: http://www.youtube.com/user/nukderm#p/a/u/0/5R4nw0qXItA)

καλημέρα είπε...

Δήμητρα,
ας γεννήσει με το καλό το κορίτσι,
και όταν θα ξαναερθει καλά να είμαστε κι εκεί θα είμαστε, είναι σίγουρο

καλημέρα είπε...

Me:Moir,

αυτό το μαγικό η αληθινή μουσική μπορεί να το κανει, όπως γραφεις και στο δικό σου blog (θα μπω σε λίγο να σου γράψω)

Καλώς βρεθήκαμε!

καλημέρα είπε...

archive,
τα είδα φιλενάδα,
σε ευχαριστώ πολύ!!!
Άντε, και σε άλλες τετοιες ωραίες βραδιές

καλημέρα είπε...

Αθηνά μου,
είχες ακούσει την εκπομπή την επομένη μέρα; σε πείραζα, "η Αθηνά θυμήθηκε να παρει τα ακουστικά της;", το άκουσες;

Φιλιά πολλά στο Γιάννη!

καλημέρα είπε...

Ιωάννα μου,
υπεροχη φωνή, όντως!

Για τους στίχους συμφωνώ μαζί σου.
Και στα χειρότερά μου ακόμα, να καταραστώ δεν το εκανα ποτέ. Λες αν μην έζησα ακόμα τα χειρότερά μου; Λες;

καλημέρα είπε...

Δήμητρα-Ιωαννα,
με αρεσει πολύ ο e-διάλογός σας!

Ιωάννα είπε...

Aδελφούλα
δεν είναι που δε ζήσαμε τα χειροτέρα για αυτό και δεν καταραστήκαμε.

Είναι που ό,τι κι αν παθαίναμε στο επίπεδο του έρωτα, δε θα μπαίναμε στη διαδικασία της κατάρας.

Κι αυτό νομίζω πως απορρέει από την κοινή πεποίθησή μας πως οι άνθρωποι είναι ελεύθεροι.

Ελεύθεροι να φεύγουν, ελεύθεροι και να έρχονται.
Και το ίδιο κι από την άλλη πλευρά του νομίσματος: ελεύθεροι να αγκαλιάζουν ή ελεύθεροι να αποχαιρετούν.