Τρίτη, 2 Ιουνίου 2009

Let the Sunshine In

Μέσα σε μια μέρα. Καινούρια εποχή. Καλοκαίρι. Νέα, δύσκολα, ζόρι και αισιοδοξία, άγχος και ηρεμία, φόβος και ψυχραιμία, αντοχή και αδυναμία, συγκίνηση, συναντησεις, να ανεβαίνεις μια σκαλα που εχεις να ανεβεις πολλά χρόνια, λόγια, φίλοι, γέλια, μικρες και μεγαλες αγαπες, αστεία, να με πειραζει ο μεγαλος, να μου λεει η μικρή "μαμά, ξέρεις τι είναι το μωβ; ροζ με ατύχημα..." και να γελαμε, μικρες χαρες στη μεγαλη μας ζωή. Και να είναι καλά, αυτό πρώτα και πρώτο απ'όλα, αυτό έχει σημασία. Στην Αγγελάκη κάθε πρωί οι φλαμουριές μοσχομυρίζουν και με πάνε αλλού. Το πρωί - χθες πρεπει να πω μάλλον, ε; -έκοψα ενα κλαδί να το εχω δίπλα μου την ώρα της εκπομπής. Θελω να μαζεψω επιτελους τα χαλιά, να χορεψουμε στο πατωμα, να αδειασω το σπιτι απ'όλα που με πνίγουν, να ανοίξω τα παραθυρα να μπει ο ήλιος.

19 σχόλια:

Benikos place είπε...

Καλημέρα και καλό μήνα! Την ίδια ανάγκη για αλλαγή είχαμε κι εμείς, σηκώσαμε τα χαλιά εδώ και 2 βδομάδες, αν και η θερμοκρασία σταθερά δεν ξεπερνά τους 18-20 βαθμούς.
Τα παιδιά στο σχολείο έχουν κουραστεί, βγαίνουν έξω στην αυλή και ξαφνικά βρέχει και μπαίνουν βιαστικά μέσα στις τάξεις. Αυτό συμβαίνει καθημερινά κι έχουμε ακόμη 1,5 μήνα σχολείο...
Ευτυχώς έχουν ανθίσει κι εδώ τα δέντρα, είναι όλα πράσινα και τα ροδόδεντρα είναι φορτωμένα λουλούδια.

καλημέρα είπε...

Καλημέρα και καλό μήνα, επίσης!
Αυτες οι άλλαγες είναι πραγματικά αναζωογονητικές...όλο δικαιολογίες βρίσκω να μην τις κάνω ακόμα αλλα τελος οι τεμπελιές, αυτες οι μερες θα μας βρει το καλοκαίρι, τελείωσε! Κάνει και σε μας ο καιρός λίγα κόλπα, μια βρεχει, μια λιακάδα, προχθες ήταν φθινόπωρο κανονικό με βροχή και κρύο αλλα πού θα πάει θα έρθει κανονικά το καλοκαίρι...
Πώς είναι τα ροδόδεντρα;

elis.pandora. είπε...

Αναστασια καλη σου ημερα...αυτη η εποχη εχει τοσες ευχαριστες αναλαμπες που σιγουρα μας ανανεωνουν!!!

Benikos place είπε...

Τα ροδόδεντρα είναι θάμνοι που μοιάζουν λίγο με αζαλέες. Βγάζουν πολλά λουλούδια σε διάφορα χρώματα κι είναι υπέροχα.

καλημέρα είπε...

Καλημέρα elis.pandora,
καλώς ήρθες!
Ωραία αισιόδοξο το σχόλιό σου, έβαλες το "τόσες αναλαμπές", πρόσθεσες και το "σίγουρα", δεν αφήνεις περιθώριο στασιμότητας και φυσικά συμφωνώ!

καλημέρα είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
καλημέρα είπε...

Benikos place,
ευχαριστώ πολύ για την τόσο γρήγορη απαντηση. Σαν να μην τα ξερω αυτα τα δεντρα, θα ψαξω καποια φωτογραφία στο ίντερνετ, ελπίζω να βρω. Καλού - κακού δεν τα φωτογραφίζετε έτσι όμορφα ανθισμενα που τα έχετε στη γειτονιά σας;

Adamantia είπε...

Kαλημέρα, καλό καλοκαίρι να έχουμε όλοι με φώς πολύ φώς παντού!

kostaslogh είπε...

...δεν τα μάζεψες ακόμα;;;;;;;;
τσ τσ τσ!!!

καλημέρα είπε...

Καλό καλοκαίρι Αδαμαντία μου!

καλημέρα είπε...

Κωστα,
ανοικοκύρευτη και λίγα λες...

Maria Tzirita είπε...

Πολύ χάρηκα Αναστασία μου που σε είδα από κοντά! Περίμενα να ξαναπεράσεις αλλά μετά σε έχασα! Στείλε μου μέιλ, θέλω να συζητήσουμε κάτι, φιλάκια πολλά!

Benikos place είπε...

Καλησπέρα, Αναστασία! Γυρνώντας από τη δουλειά έβγαλα φώτο ένα ροδόδεντρο. Είναι λίγο αραιή η φωτογραφία, γιατί έπεφτε σκοτάδι. Την ανέβασα στο Flickr: http://www.flickr.com/photos/v_niko/

Χτες πήγαμε στο Βοτανικό κήπο και από βδομάδα θα κάνουμε ανάρτηση. Καλό βράδυ.

καλημέρα είπε...

Καλημέρα Μαρία,
εκείνη την ημερα έφυγα άρον-αρον απο την Έκθεση, θα σου στείλω mail και θα σου γραψω γιατί,
φιλιά

καλημέρα είπε...

Νίκο,
είδα την φωτογραφία, πολύ όμορφο το ροδόδεντρο! Ευχαριστώ πολύ!

Περιμένω να γραψετε για τον βοτανικό κήπο, να δω και φωτογραφίες... Ό,τι και αν λενε η τεχνολογία είναι σπουδαια υποθεση, για το ίντερνετ τι να πούμε, θα μπορούμε να τα λεμε έτσι, να βλεπαμε τόσα πραγματα ο ενας απο τον αλλο αν δεν υπήρχε;

Καλήμερα!!!

nikiplos είπε...

Το μάζεψες το κλωνί τελικά? άνθισε τον χώρο σου?

Αυτό με το μωβ μου φάνηκε πολύ σοφό, και να ξέρεις το μωβ ήταν πάντοτε το αγαπημένο μου χρώμα...

είδες η ζωή βρίσκει πάντα διεξόδους σαν τον ήλιο, που καταφέρνει να τρυπώσει τις ακτίνες του στην καρδιά σου...


φιλιά

Katerina είπε...

Γειά σου Αναστασία!
Τι ωραίο βιντεάκι-τραγούδι!το ξαναβλέπω.
Και γω που τα μάζεψα νωρίς..ακόμα περιμένουν να τα καθαρίσω.. κι ενα σωρό άλλες δουλειές..
Καλό Σ.Κ.
φιλιά!

καλημέρα είπε...

Νίκιπλε,
ναι, το είχα το κλωνί όλη μερα μαζί μου. Εγώ, που έχω απο τότε που γεννήθηκα σοβαρό πρόβλημα με την αίσθηση της όσφρησης, εχω καταλαβει τελικά ότι οι μυρωδιες είναι οι πιο δυνατές μου αναμνήσεις...
Ευτυχώς ο ήλιος έρχεται και τρυπώνει και στις πιο δύσκολες μέρες μας, και στις πιο ζορισμένες και μοναχικές μας στιγμές, ευτυχώς...
Καλησπέρα απο Θεσσαλονίκη

καλημέρα είπε...

Γεια σου Κατερίνα!
Αυτες οι δουλειές δεν τελειώνουν ποτέ! Το παραδεχομαι, πάντα με νικάνε, μα πάντα...