Πέμπτη, 12 Φεβρουαρίου 2009

Ρουα ματ εξ' αποκαλύψεως

"Δες τους στίχους σε αυτό το τραγούδι", μου είπε το απόγευμα, δίνοντάς μου το βιβλιαράκι από ένα cd του. Είναι ένα τραγούδι που ακούει συχνά στο iPod, καμιά φορά του λέω "πιο σιγά ρε παιδάκι μου", άλλες φορές του λέω "ωραίο" αλλά ούτε μια φορά δεν πρόσεξα τους στίχους. Ελα, μου λέει διάβασέ τους. Του λέω, χάνω νοήματα, δε μου το μεταφραζεις; Τελικά, μου γράφει τη μετάφραση σε ένα φύλλο τετραδίου του, μου τη δίνει. Διάβασα. Άλλη φορά θα ακούω τα τραγούδια που ακούει αλλιώς. Μπορεί και να μην τα ακούει τυχαία δυνατά. Σου λέει, δε μπορεί, θα τα ανοίξουν τα αυτιά τους...

Την προηγουμενη μέρα είχαμε έναν τρικούβερτο - πώς λέμε γλέντι; καμία σχέση...- καυγά. Σήμερα, με ένα τραγούδι, έκανε ρουα ματ εξ' αποκαλύψεως. Κίνηση που έγραψε. Του το είπα. Όχι έτσι ακριβώς, αν και έτσι θα έπρεπε, αλλά περίπου. Το κατάλαβε, σίγουρα.
Και δεν είχε απολύτως καμία σημασία ότι ποτέ, κανένα βήμα του, όπως λέει το τραγούδι, δεν είναι λάθος για μένα. Ξέρει πως κάποτε ήμουν ακριβώς σαν αυτόν - μπορεί και νάμαι και τώρα που μεγάλωσα αλλά αυτό μην του το πείτε - όταν απογοήτευσα κάποιον σε κάτι και όχι μόνο. Σημασία έχει το πώς νιώθει αυτός. Και ήθελε να το ξέρω. Βρήκε τον καλύτερο τρόπο να το πει. Ωραίος. Πραγματικά ωραίος ο μπαγάσας.



I'm tired of being what you want me to be
Feeling so faithless, lost under the surface
I don't know what you're expecting of me
Put under the pressure of walking in your shoes

(Caught in the undertow just caught in the undertow)
Every step that I take is another mistake to you
(Caught in the undertow just caught in the undertow)

I've become so numb I can't feel you there
Become so tired so much more aware
I'm becoming this all I want to do
Is be more like me and be less like you

Can't you see that you're smothering me?
Holding too tightly, afraid to lose control
'€˜Cause everything that you thought I would be
Has fallen apart right in front of you

(Caught in the undertow just caught in the undertow)
Every step that I take is another mistake to you
(Caught in the undertow just caught in the undertow)
And every second I waste is more than I can take

I've become so numb I can't feel you there
Become so tired so much more aware
I'm becoming this all I want to do
Is be more like me and be less like you

And I know I may end up failing too
But I know you were just like me
With someone disappointed in you

I've become so numb I can't feel you there
Become so tired so much more aware
I'm becoming this all I want to do
Is be more like me and be less like you

I've become so numb I can't feel you there
I'm tired of being what you want me to be
I've become so numb I can't feel you there
I'm tired of being what you want me to be

6 σχόλια:

efoudi είπε...

υπάρχουν στιγμές που φωνάζουμε αλλά δεν ακουγόμαστε όσο δίπλα κι αν καθόμαστε. ας κλείσουμε ένα λεπτό τα μάτια κι ας ανοίξουμε τα αυτιά.

τότε κερδίζουμε.

καλημέρα.

καλημέρα είπε...

καλημέρα efoudi!
Μα την ίδια ώρα κάναμε η καθεμια επίσκεψη στο blogόσπιτο της άλλης; Ούτε να το είχαμε συνεννοηθεί

efoudi είπε...

πρωί-βράδυ...μαζί εμείς!

Κωνσταντινιά είπε...

Ποτέ δεν είναι αργά για να ακούσουμε, ή τουλάχιστον ας ελπίσουμε πως δεν είναι ποτέ αργά για ν ακούσουμε, ν αφουγκραστούμε, να εμβαθύνουμε και το κυριότερο να νιώσουμε τις φωνές, τους ψιθύρους τις κραυγές ή και τις μελωδίες που δονούν τα ακουστικά μας τύμπανα.

Katerina είπε...

Αναστασακι,σε μας δε θα γραψεις τη μεταφραση?

Adamantia είπε...

Δεν υπαρχει καλυτερος τροπος απο ενα τραγουδι να πεις αυτα που αισθανεσαι.Kαλο σαββατοκυριακο γεματο αγαπησιαρικα τραγουδια και μουσικες!