Παρασκευή, 16 Απριλίου 2010

Σ'αυτό τον κόσμο τον μικρό

Σ'αυτό τον κόσμο τον μικρό τί να σου κάνω,
δεν έχω δύναμη καρδιά μου να σου δείξω,
μόνο τα χέρια μου μπορώ να σου ανοίξω,
έν'άλλο κόσμο δίπλα μου να περιμένεις.
Σ'αυτό τον κόσμο τον μικρό τί να σου κάνω;
Μέσα στην άδεια μας ζωή τί να γεμίσω
πού να βρω χρώμα να σου φτιάξω όσα αξίζεις
μόνο θα κρύβω στις σκιές όταν γυρίζεις,
και το σκοτάδι ζωγραφιά θα περιγράφω.
Μέσα στην άδεια μας ζωή τι να γεμίσω;
Σ'αυτη την έρημη γωνιά που μας γεννήσαν
πού να βρω χώρο τον Παράδεισο να χτίσω
ποιους εφιάλτες πρέπει πρώτα να γκρεμίσω
μόνο στο σώμα μου μπορείς να κατοικήσεις.
Σ'αυτή την έρημη γωνιά που μας γεννήσαν

Ο Γεράσιμος Ευαγγελάτος, ο Θέμης Καραμουρατίδης, η Νατασσα Μποφίλιου, σε ενα μικρό θαυμα, ξανά. "Σε αυτό τον κόσμο". Από τον καινούριο τους δίσκο "Εισιτήρια διπλά". Δεν μπορώ να σου περιγραψω πώς νιώθω όταν ακούω αυτό το τραγούδι. Γλυκυτητα, χαρα και λύπη, μαζί.


Ήρθαν χθες στην εκπομπή ο Δημήτρης Ζερβουδάκης και η Σοφία Γεωργαντζή, μια νέα τραγουδοποιός. Παίζουν σήμερα και αύριο στη Βάρδια. Το ίδιο και την επόμενη βδομάδα, Παρασκευή και Σάββατο, ξανά. Αυτό των μουσικών που πάνε για δουλειά και λένε πάω να παίξω πολύ μου αρεσει.
Ο Δημήτρης αποφασισε φετος να φτιάξει μια δική του ανεξάρτητη δισκογραφική εταιρεία, "δισκογραφική ευκαιρία" την λέει ο ίδιος, το "Κύμα". Καλοτάξιδη να είναι, σε δύσκολες θαλασσες και δύσκολους καιρούς. Εκεί έβγαλε τον καινούριο του δίσκο, "Πώς να αναπνεύσω". Δώδεκα τραγούδια, τα οκτώ δικά του, τα τεσσερα της Σοφίας Γεωργαντζή.
Να, η "Λήθη"

Παγιδευμένος στο όνειρό μου
μέρες ανάστροφα πάλι μετρώ
Σημάδι βάζω τον εαυτό μου
μα στη συνέχεια πάντα αστοχώ

Είναι η αλήθεια που όλο μου μοιάζει
ίσια κατάματα πώς με κοιτά
δεν την αντέχω να με τρομάζει
πάντα εμένανε να βγάζει μπροστά

Θέλω να βγω να γελάσω να πιω
απ' της λήθης τη χαρά
μα δε μπορώ την ψυχή μου να βρω
μέσα στα ρηχά νερά
Κι αν όλο αυτό θα μ' αφήσει λειψό
δε πειράζει που είναι αργά
εγώ θέλω να βγω να γελάσω πιω
απ' της λήθης τη χαρά

Φύγαν οι φίλοι ήρθαν τα λόγια
οι άδειες σκέψεις μου πλοία βαριά
μόνος να κρύβομαι μες στα υπόγεια
μήπως και φτάσω σε μιαν άλλη στεριά

Κι αν είναι η σύμβαση που όλα τ' αρπάζει
σαν μια συνήθεια όπως παλιά
κι αυτή η ανάγκη μου που όλα τ' αλλάζει
και πάντα εμένανε βγάζει μπροστά

Θέλω να βγω να γελάσω να πιω
απ' της λήθης τη χαρά
μα δε μπορώ την ψυχή μου να βρω
μέσα στα ρηχά νερά
Κι αν όλο αυτό θα μ' αφήσει λειψό
δε πειράζει που είναι αργά
εγώ θέλω να βγω να γελάσω πιω
απ' της λήθης τη χαρά



Και τα λόγια της "Μεθυσμένης Βάρκας" του Μάνου Ξυδούς, είναι το τραγούδι της προηγούμενης αναρτησης.
Αγέρας στα παράθυρα της πόλης τριγυρνάει
το κρύο έπιασε χοντρό σε λάμπες περπατάει
κάτι φαίνεται μακριά στου δρόμου την αρχή
που τρεμοσβήνει σαν πυγολαμπίδα στη βροχή
Μάνα, τις βαλίτσες μου πού έκρυβες καιρό,
κατέβασέ τες, δωσ' τες μου, δεν μενω πια εδώ
μη με ρωτάς πού πάω, δε θα ξέρω να σου πω
με γράμματα και κάρτες θα μαθαίνεις ότι ζω
Σε μια βδομάδα θα 'μαι πια σε τόπους μακρινούς
μέσα στους κήπους του Βαν Γκογκ που χρώματα πενθουν,
μπορεί στην πόλη της Οξφόρδης που μυρίζει χθες,
με δυο βαρέλια μπίρα στου Μονάχου τις γιορτές
Μια πολκα με τους κλόουν στης Μονμάρτης τα στενά
από γέφυρες να βλέπω της ζωής τα μυστικά
πάνω σε ντόκους οι τσιγγάνοι ξυπνάνε τα βιολιά
κι ανοίγουν νυσταγμένα τα βλέφαρα του μπαρ
Ξεχαστήκαμε στην τρελή βραδιά
και η βάρκα μας σκίζει τα νερά
μα το μόνο που θέλω και ζητώ να δω
τα χαμόγελα του ήλιου λίγο πριν απ'τις οκτώ
τα χαμόγελα του ήλιου και της χώρας μου το φως
Το μέλι στάζει απ' τα μάτια της πάνω στο μπαρ
πανέμορφη τη βλέπω κι ας μην έχω ξαστεριά
ακόμα ένα ποτήρι, και θ' αρχίσει να γελά
και θα βαρυγκομάει κάποιου άντρα τη χαρά
Και όπως θα παραμιλάει μπορεί και να με δει
στη βάρκα μας επάνω να ζητάω επιστροφή
θα έρθει λίγο πιο κοντά μου και εγώ σ' αυτή
και έτσι αγκαλιασμένοι θα βουλιάξουμε μαζί
Ξεχαστήκαμε στην τρελή βραδιά
και η βάρκα μας σκίζει τα νερά
μα το μόνο που θέλω και ζητώ να δω
τα χαμόγελα του ήλιου λίγο πριν απ'τις οκτώ
τα χαμόγελα του ήλιου και της χώρας μου το φως

Δυο τραγούδια και οι στιχοι απο το τρίτο, αυτα για τώρα, για τα αλλα βλέπουμε.
Καλησπέρα!

15 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Αναστασία,
γιατί να σε πρωτοευχαριστήσω; Για τα λόγια σου, τις μουσικές και τα τραγούδια που ακούω κάθε πρωί, για την ενημέρωση σου κάθε μέρα; Για όλα μαζί σε ευχαριστώ. Κάνεις την κάθε μέρα μου ξεχωριστή.
Τα υπέροχα τραγούδια σε αυτή την ανάρτηση σου είναι ενα μικρό δείγμα του τι ακούμε κάθε μέρα οι τυχεροί της Καλημέρας. Εσύ μπορεί να μην το ξέρεις αλλά είναι πολύ σπουδαίο αυτό που κάνεις, πάρα πολύ σπουδαίο και νομίζω όχι μόνο για μένα. Να είσαι καλά.
Γεωργία

Benikos place είπε...

Θεικος ο Ζερβουδακης!!! Την καλημέρα μας.

Big Mama είπε...

Χουζούρεψα στην ανάρτησή σου απόψε...

Σάββατο βράδυ με πολλή δουλειά και ελάχιστη διάθεση...

Όμορφα που είναι εδώ... να είσαι καλά.

Thalassenia είπε...

Καλοτάξιδα τα νέα τραγούδια.
Ποιοτικά και μελωδικά.

Φιλιά θαλασσένια.

fractal είπε...

Δεν θα περάσεις να πάρεις το δώρο σου?

καλημέρα είπε...

Γεωργία,
σε ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια.

καλημέρα είπε...

Νίκο, Βένια,
συμφωνώ απολύτως!
Καλησπέρα!

καλημέρα είπε...

big mama,
αχ, αυτες οι διαθεσεις μας που ανεβοτεβαίνουν οι αφιλότιμες, όλα περνάνε όμως, ευτυχώς.
Καλησπέρα,
ευχαριστώ!

καλημέρα είπε...

Θαλασσένια,
βγαίνουν τόσο όμορφα τραγούδια, κι ας λένε καποιοι ότι τίποτα δεν κινείται.
Φιλιά από τη βροχερή Θεσσαλονίκη

καλημέρα είπε...

fractal,
πέρασα, πέρασα...
Ευχαριστώ!

katerina είπε...

Δημήτρη Ζερβουδάκη,καλοτάξιδη η νέα "δισκογραφική ευκαιρία":"Κύμα",ωραίος τίτλος...έτσι περιέγραφα πριν λίγες μέρες την διάθεσή μου.

Αναστασία,"Όμορφα που είναι εδώ... να είσαι καλά."

Άιναφετς είπε...

Σ΄αυτόν τον κόσμο τον μικρό...σε άκουσα το πρωί να μιλάς με τον άνδρα μου...τι χαρά...και θα σας ακούσω την Πέμπτη να μιλάτε ζωντανά και από την εκπομπή σου...ΤΕΛΕΙΟ!
ΑΦ! και καλό σου βραδάκι!

καλημέρα είπε...

Κατερίνα,
επίσης η έδρα του "Κύματος" είναι η Επανομή, παρα θιν αλος, κανονικά δηλαδή,
καλημέρα!

καλημέρα είπε...

καλημέρα Άιναφετς!
Εγώ να δεις πώς χαίρομαι που θα μιλήσω με τον Παραμυθά στην εκπομπή! Έχω και αγωνία, αλλα μην του πεις, κρατα μυστικά...
Φιλιά!

Άιναφετς είπε...

Αχ Αναστασία μου...δεν σας άκουσα γιατί έπρεπε να βρίσκομαι με τα μωρά μου, στις 9.30 και έτσι πάει!!!!!!!!!!!!!! σνιφ!
ΑΦιλάκι!
ΥΓ...Μόλις μου είπε ο "Δράστης" ότι η συνέντευξη πήγε πολύ καλά και πως είσαι συμπαθέστατη και συμφώνησα!!!