Η Καλημέρα στο ΜΜΣΤ, μερος β'

Χθες, Κυριακή 28 Μαρτίου η παρέα της Καλημέρας βρεθήκαμε στο Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης. Ξεναγηθήκαμε, σε τρεις ομάδες, στην έκθεση "Ελληνες ζωγράφοι απο τη συλλογή της Εθνικής Τράπεζας". Μας ξενάγησαν η Στέλα Αναστασάκη, η Μάρω Ψύρρα και η Χριστίνα Μαβίνη, τις ευχαριστούμε πάρα πάρα πολύ! Ευχαριστούμε και όλους από το προσωπικό του μουσείου που μας βοήθησαν με καθε τρόπο και σε αυτήν μας την καλημεροξενάγηση.
Για μιαν ακόμη φορα ήμασταν μια μεγάλη παρέα. Μεγάλοι και μικροί και κάποιοι μάλιστα πολύ-πολύ μικροί, όπως είπε και μια φίλη, η καλημεροπαρεα εχει όλες τις ηλικίες πια!
Νομίζω ότι όλα πήγαν καλά, τα χαμόγελά σας, τα σχόλιά σας όσο διαρκούσαν οι ξεναγήσεις και μετα απο αυτές, αλλα και σήμερα, με sms και e mail, κατα τη διάρκεια της εκπομπής το έλεγαν με πολλούς τρόπους. Και στην ανάρτηση αυτή φυσικά μπορείτε να γραψετε τα σχόλιά σας.
Και βεβαια ισχύει αυτό που λέγαμε και σήμερα στην εκπομπή, για όσους δεν πρόλαβαν να δηλώσουν συμμετοχή ή δεν τα καταφεραν να έρθουν σε αυτήν την ξενάγηση. Θα πραγματοποιήσουμε μια ακόμη ξενάγηση στην ίδια έκθεση μέσα στον Απρίλιο, θα σας ενημερώσω αμέσως μετα το Πασχα σχετικά.

Σας ευχαριστώ πολύ για μιαν ακόμη υπέροχη Κυριακή που περάσαμε μαζί. Ό,τι κι αν γράψω για την παρέα μας, λίγο θα είναι.

Λίγες φωτογραφίες παρακάτω και περισσότερες εδώ.

Η Καλημέρα στην έκθεση "Ελληνες ζωγράφοι απο τη συλλογή της Εθνικής Τράπεζας"

Aπό Δευτέρα Παρασκευή, σαν πολύ άργησα. Τόσα ήθελα να σου γράψω, με προλαβαίνουν συνεχεια άλλα, ας προλάβω τουλάχιστον να γράψω δυο λόγια για την εκθεση που θα επισκεφθούμε, φίλοι και ακροατές, η παρέα της Καλημέρας δηλαδή, αυτήν την Κυριακή, 28 Μαρτίου, στις 12 το μεσημέρι, στο Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης (Εγνατία 154, εντός της ΔΕΘ). Πρόκειται για μια έκθεση με εργα από την συλλογή της Εθνικής Τράπεζας που καλύπτει ένα μεγάλο φάσμα της ελληνικής καλλιτεχνικής δημιουργίας από τον 19ο ως τον 20ο αιώνα.
Έτσι, η έκθεση αρχίζει με τα έργα των πρώτων χρόνων της δημιουργίας της συλλογής στα μέσα του 19ου αιώνα και καταλήγει στους καλλιτέχνες που γεννήθηκαν πριν τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και οι οποίοι στις δεκαετίες του 1960 και του 1970 βρίσκονταν ήδη σε ακμή.
Περιλαμβάνει 115 έργα, ορισμένα απο τα οποία είναι εμβληματικά έργα της νεοελληνικής ζωγραφικής. Η έκθεση στο σύνολό της σκιαγραφεί ενδεικτικά την πορεία της ελληνικής ζωγραφικής του 19ου και 20ού αιώνα μεσα απο έργα-σταθμούς της ιστορίας της τέχνης. Λύτρας, Γύζης, Ιακωβίδης, Βολανάκης, Ράλλης, Παρθένης, Μαλέας, Γουναρόπουλος, Παπαλουκάς, Χατζηκυριάκος-Γκίκας, Εγγονόπουλος, Τσαρούχης, Μόραλης, Σπυρόπουλος, Τέτσης, Παύλος, Ακριθάκης,είναι λίγα μόνο απο τα ονόματα των καλιτεχνών, πίνακες των οποίων θα δούμε στην έκθεση. Τα έργα εκτίθενται για πρωτη φορα στην Θεσσαλονίκη και απο εμπειρία σας το λέω, με μια επίσκεψη δεν "ξεμπερδευεις". Προσωπικά, την Κυριακή θα είναι η τρίτη φορα που θα δω την έκθεση και παλι είμαι σίγουρη εχω καινούρια πραγματα να δω, να προσεξω, να παρατηρήσω.
Θα συναντηθούμε έξω απο το μουσείο στις 12 παρα 15, ώστε να ξεκινήσουν οι ξεναγήσεις μας στις 12 ακριβώς. Η διαρκεια της ξεναγησης είναι περίπου μία ώρα.
Να, ορισμένα απο τα εργα της έκθεσης

Νικόλαος Γύζης (1842-1901)
Το Διάβασμα της Μοίρας, 1880-1890

Γιώργος Μπουζιάνης (1885-1959)
Μορφές

Γιάννης Τσαρούχης (1910-1989)
Ο Ζωγράφος και το Μοντέλο του, 1979

Παναγιώτης Τέτσης (γ. 1925)
Ύδρα Καλοκαιρινό Απογευµατάκι µετά το 1985

Γιάννης Μόραλης (1918-2009)
Ξαπλωμένο Γυμνό, 1956


Η έκθεση θα διαρκέσει ως τις 9 Μαΐου 2010
Επιμέλεια έκθεσης: Όλγα Μεντζαφού-Πολύζου, Δρ Ιστορικός τέχνης, Επιμελήτρια της Εθνικής Πινακοθήκης και των Συλλογών της Εθνικής Τραπέζης
Μέρες και ώρες λειτουργίας: Τρίτη-Πέμπτη-Σάββατο: 10.00-18.00, Τετάρτη : 10.00-22.00, Παρασκευή : 10.00-19.00, Κυριακή : 11.00-15.00, Δευτέρα κλειστά

Αυτήν την εποχή στην Θεσσαλονίκη, σε έξι χώρους, εκτίθενται έργα απο την συλλογή έργων της Εθνικής Τράπεζας. Ο κύριος κορμός της έκθεσης εκτίθεται στο Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, στην έκεση που θα επισκεφθούμε, ενώ στο πλαίσιο της Κίνησης των 5 Μ (Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, Αρχαιολογικό, Βυζαντινού Πολιτισμού, Κρατικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης και Τελλόγλειο Ίδρυμα Τεχνών του ΑΠΘ) που έχει οργανωθεί στη Θεσσαλονίκη, παρουσιάζονται και στα άλλα τεσσερα μουσεία εργα ενταγμένα σε ιδιαιτερες θεματικές ενότητες και φυσικά μερος της συλλογής παρουσιάζεται και στο Μορφωτικό Ίδρυμα της Εθνικής Τράπεζας
Στο Μορφωτικό Ίδρυμα της Εθνικής Τράπεζας παρουσιάζεται η συλλογή των προσωπογραφιών, η οποία αποτελεί μια τελείως ξεχωριστή και ολοκληρωμένη ενότητα. Στο Αρχαιολογικό Μουσείο παρουσιάζονται έργα με αναφορές στην αρχαιότητα. Στο Κρατικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης παρουσιάζεται το video που δημιούργησε ο καλλιτέχνης Άγγελος Σκούρτης, κάνοντας μια περιήγηση σε καλλιτεχνικές επεμβάσεις, ενταγμένες σε χώρους κτιρίων της Εθνικής Τράπεζας. Στο Μουσείο Βυζαντινού Πολιτισμού παρουσιάζονται έργα καλλιτεχνών που έπαιξαν πρωταγωνιστικό ρόλο κατά τη δεκαετία του 1930, στη διαμόρφωση της νέας ελληνικής τέχνης που κινήθηκε ανάμεσα στο μοντερνισμό και τη βυζαντινή ή τη λαϊκή παράδοση. Στο Τελλόγλειο Ίδρυμα εκτίθενται έργα ζωγράφων που άρχισαν τη δράση τους στις αρχές του 20ου αιώνα στον απόηχο της επιρροής και εξάπλωσης του ιμπρεσιονισμού. Οι καλλιτέχνες αυτοί, αποδεχόμενοι τις αρχές και τους κανόνες του Ιμπρεσιονισμού στραφηκαν στην απεικόνιση της φύσης.

Έτσι, για να σας δίνω ιδέες για τις επόμενες καλημεροεξορμήσεις μας.

Οι ακροάτριες / ακροατές της Καλημέρας που δήλωσαν συμμετοχή για την ξεναγηση της Κυριακής: Βελλιου, Παππά, Τσανταλίδου, Πρόικου, Θεοδοσίου, Λώτου, Κυριακίδου, Μουσούλη, Γιαννέλη, Πρασίδου, Ξύδη, Ασδερη, Μπαρκα, Μαυρίδου, Καραγάτση, Συροπούλου, Μαρδαλη, Χουβαρδα, Μαλαμη, Πολυμενοπούλου, Ευαγγελίδου, Παλάζη, Willis, Τσιάντου, Σαραντινού, Δημοτζίκη, Διαμαντίδου, Βασιλειου, Παπαγιάννη, Ζωγράφου, Ραδου, Σακελλαρίου, Κουγιουμτζόγλου, Φωκά, Ανδριοπούλου, Ευκλείδου, Κελεσίδου, Ναπχαν, Πανταζιδης, Τσιχλα, Βητου, Κυττα, Μαλιατσουδη, Ιωαννιδου, Κουρκουρίκα, Μαρία-Ιωάννα και Γιώργος, Μαράτος, Παπαδοπούλου, Καλαφάτης, Απόστολος και Ζωή, Σπύρος και γονείς (γεια σου Δήμητρα πώς δήλωσες τη συμμετοχή!), Σγαρδελη, Χατζηεμμανουηλ, Σγουρος, Κουϊνελη, Παπαδακη, Μουρσελά, Αϊβαζοπούλου, Συμεωνίδου, Σπυροπούλου, Κουτσουμπακίδου,Κυριακου, Χαλιαζη, Χατζηγιαννάκη, Ροβύθη, Τζιμίκα, Τσιουμακα, Γκαμπράνη, Σόμπολου, Παπαδόπουλος.

Τρίτη προς Τετάρτη

"Με τα πόδια, έλεγε, μόνο με τα πόδια γνωρίζεις το έδαφος, νιώθεις τους κραδασμούς του τόπου που πατάς. Μην αντιστέκεσαι στην πόλη, άσε να εισχωρήσει απο τα πέλματα μέσα σου, σιγά σιγά. Έτσι, κάποτε, ίσως να φτασει και στην καρδιά"
Περπατω στην πόλη. Βρεχει. Με διαλείμματα λιακάδας.
Προχθες στον ύπνο μου, περίεργο ήταν, ήμουν σε ενα παραξενο τοπίο. Όλο κάτι μου θύμιζε, κι όλο δεν μπορούσα να πω στον εαυτό μου, τι ακριβώς. Όταν το καταλαβα είχα ξυπνήσει. Ρεμπραντ. Μέσα σε πίνακές του, περίεργο πράγμα. Η αρχή, ένας πίνακας. Αυτό που δείχνει. Κι αυτό που θα μπορούσε να υπάρχει γύρω, εκεί που σταματαει το κάδρο. Ξανάνοιξα τον τόμο με τους πίνακές του. Δεν ξέρω τόσα πολλά, μην κανω την έξυπνη. Η "εβραία νύφη", ή, όπως θυμόμουν, "η εβραία μνηστή", μπήκε στον ύπνο μου.

Η αφορμή το βιβλίο του Νίκου Δαββέτα που διαβαζα την Κυριακή. Κοιτούσα το φαγητό στο φούρνο, οι μυρωδιές με καθησύχαζαν ότι, τουλάχιστον εκεί, όλα πάνε καλά, και ακουμπισμένη στο τραπέζι της κουζίνας, τελείωνα τις τελευταίες σελίδες του.
Μια γυναίκα, το παρελθόν της, και μαζί η ιστορία μιας πόλης. Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Βερολίνο. Γυναίκες, άντρες, ιστορίες και η Ιστορία.
"Ξέρετε, με επισκέπτεται συχνά στα όνειρά μου, κάθεται απέναντί μου φορώντας το λευκό της πέπλο και με κοιτά. Είναι η νύφη που δεν έγινα ποτέ.
Εγώ, βλέπετε, επέζησα. Αγόρασα πολλά φουστανια απο τότε, ακριβά, φθηνά, μονόχρωμα, πολύχρωμα, κεντημένα με άνθη, με λαιμόκοψη, με γιακαδάκι, με τετράγωνο ντεκολτέ. Όλα φυσικά μακρυμάνικα... Κανενα δεν μ'έντυσε. Με φορούσαν, δεν τα φορούσα... Και παντα ο ίδιος φόβος. Πως κάτι πάνω τους στραβό, ένα κουμπί που κρέμεται, μια κίτρινη κλωστή, ένα αδιόρατο ίχνος κιμωλίας, τραβαει σα μαγνήτης τα βλεμματα των περαστικών"
Διαβαζα και σκεφτόμουν κι αυτα που διαβαζα κι από αυτα που διάβαζα αλλα . Παντα ετσι γίνεται με τα βιβλία; Με μενα, ναι.
Ό,τι κι όπως μας μεγαλωσε όταν μεγαλώνουμε γίνονται ή τα φτερά μας ή η σκιά μας; Αυτό το δεύτερο, που είναι και το βαρύ, για τους γονείς μας, αρχοντικά ξεπερνώντας τα παλιά ή μίζερα κατηγορώντας τους για τα πάντα, λεγεται πιο εύκολα; Για τα παιδιά μας, ως γονείς δυσκολότερα; Τι κουβαλάει το παιδί από τη ζωή του γονιού του, απο τη σχεση του με αλλους ανθρώπους, τις επιλογές, τη ζωή του την ίδια; Και, πιο πολύ, τι θα κουβαλήσει όταν μεγαλώσει; Τι θα πληρώσει, τις πιο πολλές φορές με καθυστερηση χρόνων, εν είδει κληρονομιάς; Άντε τώρα, όλα αυτα, από την Νίκη, του βιβλίου, που κουβαλαει πληγωμένη τις δικές της, βαθια τραυματικές, καθόλου συνηθισμένες είναι η αλήθεια, σκιές. Κι απο τη ζωή του αφηγητή της "Εβραίας νύφης". Ψαχνουν τις ζωές τους μέσα στις ζωές των γονιών τους, ποιοι είναι αυτοί μέσα απο το ποιοι ήταν εκείνοι. Παλιές και καινούριες φωτιές ξεθάβουν τα μυστικά τους. Η Νίκη, αν στεκοταν δίπλα στον Κουρτ Βάλζερ, ίσως να θύμιζαν τον πίνακα του Ρέμπραντ. Με την ίδια απορία. Ποια είναι αυτή; Και ποιος είναι αυτός ;Ο μνηστήρας ή ο πατέρας της; Αυτός που την σώζει ή την καταπιέζει;
Είναι άνθρωποι που την αποζητούν, λες, τη δυστυχία τους. Αυτή να στρίψει κατα λάθος, είναι ικανοί να αλλαξουν πορεία για να πέσουν πανω της. Αποφάσισαν ότι είναι η δυστυχία τροφή της ζωής τους; Τους αρεσει να τους λυπούνται; Να είναι πρωταγωνιστες σε ενα, έστω και, αξιολύπητο μελό; Ποιος ξέρει...
"Η μητέρα μου σε όλη της τη ζωή  αναζητούσε ένα σοβαρό λόγο για να είναι δυστυχής και τον βρήκε στο πρόσωπο του πατέρα μου. Ίσως γι'αυτό και δεχτηκε να τον παντρευτεί"
Κι είναι κι εκείνοι που βλεπουν τα πραγματα αλλιώς.
"Νταβίκο, μάθε τον εχθρό σου. Κλέψε νότες απο τη μουσική του. Λιώσε τους ήχους σου μέσα στις δικές του συγχορδίες, μετεφρασε όσο καλύτερα μπορείς τα ποιήματά του, μελέτησε τους νόμους του, τα θρησκευτικά του βιβλία. Κατακτησε τον κόσμο του φτιάχνοντας καλύτερους δρόμους, πιο γερα σπίτια, ανθεκτικότερες γέφυρες. Φύτεψε όσα περισσότερα δεντρα μπορείς. Μην ξεριζώνεις τα δικά του...Τους ξύλινους φραχτες που σας χωρίζουν εσύ πρώτος επιδιόρθωσε. Αν στεκεσαι απέναντί του πετώντας μοναχά πέτρες, θα είσαι για παντα ένας άνθρωπος της λίθινης εποχής, καταδικασμένος να επιστρεψει καποια μέρα στη σπηλιά του..."

Έξω ακόμη βρεχει. Τρίτη σήμερα, λέγαμε, όλοι σχεδόν, καλή βδομάδα, σαν να ήταν Δευτέρα. Για λίγα λεπτα ακόμα, Τρίτη 16 Φεβρουαρίου 2010.
Με ρωτούσατε την Παρασκευή να σας ξαναπώ αυτήν την φραση που ήρθε με μήνυμα στην εκπομπή για τον έρωτα. Κάνοντας άσκηση μνήμης, λεω να την πω όπως την θυμάμαι. Έλεγε πανω-κάτω τα εξής, ο έρωτας είναι ουσιαστικά τρία πραγματα, πόθος, θαυμασμός και εκτίμηση. Και τα δυο να έχεις μόνο, καλά είναι. Αν εχεις και τα τρία, δεν χρειάζεται να πεθανεις για να πας στον παραδεισο.
Ελπίζω να θυμάμαι καλά. Ποιου είναι τα λόγια δεν μου είπε ο ακροατής που μου τα έστειλε και δεν πρόλαβα να ψάξω. Αν ξέρεις, αν προλαβαίνεις να ψαξεις, πες μου, αν θες.
Αύριο στην εκπομπή, θα μιλήσουμε με τον Νίκο Δαββέτα για το βιβλίο του "Η εβραία νύφη", που σου έλεγα πριν, και θα μιλήσουμε και για φωτογραφία, ξανά. Σήμερα μιλούσαμε με τον Bernard Cuomo, για την έκθεσή του, εγκαινιάστηκε σήμερα, στον ΙΑΝΟ με τίτλο «ELLηνίδες ΨΗΦΙΑΚΑ ΠΟΡΤΡΑΙΤΑ», 21+1 πορτραίτα γυναικών. Αύριο, ο Ανδρεας Ζερβας θα μας μιλήσει για την έκθεσή του "Explore Light", που εγκαινιάζεται στο Καφωδείο Ελληνικό.

τα μικρά παιδιά

Δεν μπορώ να σκεφτώ τίποτα καλύτερο...



(τα χριστουγεννιάτικα "χρόνια πολλά" της Σαββίνας)










(ζωγραφίζοντας τα παιχνίδια της στο αγαπημένο της τετράδιο)



(ο Ορέστης ζωγράφισε μια τριήρη μετά την επίσκεψή μας στο Τελλόγλειο)

(ο Δαναός, έξι χρονών, ζωγραφίζει και γράφει μια ιστορία για τα γεγονότα αυτων των ημερών)

Το είδα στο blog της Roadartist, κι εκείνη στο blog του Vad, καθηγητή στο Σουδάν. Είναι μαθητές του, στο Χαρτούμ.

Κοίτα τι γίνεται καμιά φορά!

<Είναι τόσο το τρέξιμο αυτές τις ημέρες ώστε ιντερνετικοbloggika προλαβαίνω μόνο να απαντήσω στα σχόλιά σας, να μπω και να σχολιάσω σε κάποια blog και αυτό με δόσεις και σε κενά που εκμεταλεύομαι σε απίθανες ώρες. Όμως, ένα μικρό-μικρούλι post ήθελα να το ανεβάσω οπωσδήποτε για μια έκπληξη που με περίμενε τη Δευτέρα και με έκανε να χαρώ πολύ. Λοιπόν, γνωριζόμαστε, μέσω της εκπομπής αρκετό καιρό. Μάλιστα τους τελευταίους μήνες συναντηθήκαμε κιόλας στις εξορμήσεις της "Καλημέρας", μια στο Τελλόγλειο και μια στο Δέλτα του Αξιού. Κι όμως, δεν ήξερα τον bloggερική της ιδιότητα. Η αλήθεια είναι ότι, ένα χρόνο περίπου πριν, μου το είπε στο ραδιόφωνο με ένα μήνυμά της. Τότε όμως δεν υπήρχε το blog της εκπομπής, αυτός ο τρόπος επικοινωνίας άργησε αρκετά. Στο μεσοδιάστημα, κι ενώ είχα πει τη διεύθυνση του blog της και έτσι η ίδια με αφορμή αυτήν την αναφορά γνωριζόταν με αλλους φίλους από την ΠαρέαΤηςΚαλημέρας- κι αυτό τώρα το έμαθα, έχασα τα ίχνη. Εν συντομία, όταν φτιάχτηκε το blog της εκπομπής, θυμήθηκα το δικό της, όμως αφού είχα ρωτήσει στο ραδιόφωνο όσοι από την παρέα της καλημέρας έχουν blog ας μου το πουν και δεν είχα κάποια απάντηση σκέφτηκα, εντάξει, περαστική ακροατρια ήταν, να μην την ζαλίζω τη γυναίκα αν είναι τώρα αλλού. Έτσι, όπως της είπα ήδη "έχουμε μιλήσει, έχουμε συναντηθεί κι εγώ δεν έχω ιδέα, στον κόσμο μου..."
Ευτυχώς ανέλαβαν δράση η Χρύσα και η Ντίνα και τα μαρτύρησαν όλα. Το και το, μου είπαν, έχει blog, το είχες πει στην εκπομπή, το λένε "Mε Το Φεγγάρι Αγκαλιά".

Αχ, φεγγαρένια, στο είπα ήδη, είμαστε κι οι δυο... η μιά την άλλη ντρεπόμασταν, η ευγένεια μας έφαγε, ευτυχώς τα κορίτσια ανέλαβαν δράση αλλιώς στα γεράματα μας θα blogσυναντιόμασταν και αν...
Σαν να ξαναγνωριζόμαστε νιώθω, όπως είπες κι εσύ!
Και χαίρομαι πολύ!
Και να σου πω την αλήθεια, μπορεί να είναι καλύτερα που έγινε έτσι. Γιατί πρώτα σε συμπάθησα και μετά ταύτισα πρόσωπο με blogger. Γιατί είσαι πραγματικά σεμνός άνθρωπος. Και γιατί έτσι η έκπληξη με έκανε να χαρώ περισσότερο.

Η φωτογραφία της μέρας από τη NASA δικιά σου και όλης της παρέας που μακάρι να συναντιόμαστε πολλές πολλές φορές έτσι, όπως τώρα, στην εκπομπή και εκτός αυτής


Από τις δικές σου πανέμορφες ζωγραφιές "παίρνω" για λίγο στο δικό μου σπίτι μια που αγάπησα αμέσως. Κυδώνι, κυδώνι, κυδώνι. Το ωραιότερο στυφόγλυκο φρούτο του κόσμου, του οποίου λατρεύω στην κυριολεξία το άρωμά του. Νομίζω η μυρωδια του και εκείνη των χρυσανθέμων είναι για μένα από τις πιο ξεχωριστές ευωδιές.