Χθες πήγαμε στον Βοτανικό Κήπο Σταυρούπολης. Άλλα λουλούδια, αλλιώς τα δεντρα από την προηγουμενη φορα. Καινούρια εποχικά φυτα, οι διακοσμητικές μηλιές με καταπρασινα αντί για κατακόκκινα φύλλα, είχαν δεσει καρπούς, τα μούρα είχαν γίνει, το κιόσκι σκεπασμενο με πρασινο φύλλωμα κι όχι μόνο κλαδια όπως πριν ενάμιση μήνα...ήταν ωραίο να βλεπεις πόσο αλλαζει ο κήπος μήνα το μήνα... και βέβαια οι τριανταφυλλιές ανθισμένες... Όπως αυτή που μου άρεσε πολύ
Ήταν ωραία στον Κήπο χθες. Φίλοι της Καλημέρας που γνωριζόμασταν καλά, και καινούριοι φίλοι, που σας γνώρισα για πρωτη φορα, περιδιαβήκαμε στον κήπο, η Νανά και η Φάνια μας μίλησαν για τα φυτα, μας είπαν τα μυστικά τους, μας εδωσαν πολλές ιδεες για το τι μπορούμε και στο δικό μας σπίτι να εφαρμόσουμε, μας έδειξαν πώς γίνονται τα φυτα όταν τα φροντίζεις και τα αγαπάς, σαν τους ανθρώπους είναι, ό,τι αγαπας και φροντίζεις ανθίζει, ομορφαίνει, μεγαλώνει, είναι ευτυχισμένο κι εκείνο κι εσύ.
Το πειραχτήρι, η Έρη έφερε ό,τι υποσχεθηκε... κ. Μαρία οι πίττες ήταν υπέροχες, είδατε πως εξαφανίστηκαν στο λεπτό... Ξεκινήσαμε με παγωτό που μας κέρασε η υπευθυνη του Κήπου, η Νανά Χατζηαθανασιάδου, αποχαιρετιστήκαμε στο δροσερό κιόσκι με τις ηπειρώτικες πίττες. Είπε κανείς τίποτα;
Φωτογράφιζαν πολλοί χθες. Περιμένοντας κι άλλες φωτό μια μικρή "δόση" είναι αυτή που ακολουθεί. Ο Κώστας στο blog του ανεβασε ήδη κάποιες φωτογραφίες. Την μία για να ζηλεψει η manetarius, σίγουρα.
Εδώ κάποιες ακόμη, από την Νιόβη, του Κώστα και κάποιες δικές μου, και έρχονται κι άλλες
Το καταπρασινο και υπέροχα δροσερό κιόσκι από έξω:
...και μέσα
Στο θερμοκήπιο
και λίγα ακόμα τριανταφυλλα
Από το Κτήμα Γεροβασιλείου ακόμα δεν ανεβασα φωτογραφίες. Μία όμως είναι αυτή. Η Νατάσσα, είναι η αδελφή της Χρύσας, σε λίγο καιρό θα γίνει μαμά, η Νικολέτα θα αποκτήσει ξάδελφο λοιπόν. Ρε, ακόμα χαζευω μπροστα σε μια κοιλιά εγκυμοσύνης, θα μου περασει ποτέ;
