καλημέρα, καλημέρα, καλημέρα!

Νάμαστε, λοιπόν! Ελληνικά ή ινδικά (κάπου διάβασα ότι η λέξη - ή φράση;- "namaste" στα ινδικά είναι χαιρετισμός και σημαίνει "είμαστε όλοι ένα" ή και "τιμώ τον θεό μέσα σου" αν το έμαθα λάθος διορθώστε με, γρήγορα, γρήγορα...), νάμαστε μαζί και ιντερνετικά.


Ποδαρικό, τελικά, στο blog κάνει το τραγούδι (τα άλλα που σας έταξα δεν τα ξεχνάω, έρχονται...) που ήταν η χριστουγεννιατικοπρωτοχρονιάτικη ηλεκτρονική κάρτα της "καλημέρας". Κάποιοι δεν τη λάβατε, να, η επανόρθωση. Δεν είναι Χριστούγεννα, δεν είναι πια γιορτές. Είναι όμως ένα νέο ξεκίνημα και χωρίς καμια διάθεση μελό, δεν εμπιστεύομαι όσους λένε ότι το χειρότερο ελάττωμά τους είναι η ευαισθησία τους, όταν μάλιστα το λένε είμαι σχεδόν σίγουρη ότι ίσως δεν είναι, ας έχουμε στο νου μας ότι κάποια πράγματα "δεν συμβαίνουν εδώ αλλά συμβαίνουν τώρα", όπως λέει σε μια καταπληκτική καμπάνιά της η Διεθνής Αμνηστία.
Άντε, καλή μας αρχή!